ReadyPlanet.com
dot dot dot
dot
สำหรับสมาชิก
ชื่อผู้ใช้ :
รหัสผ่าน :
เข้าสู่ระบบอัตโนมัติ :
bullet ลืมรหัสผ่าน
bullet สมัครสมาชิก
dot


http://www.sanyasi.org/index.php?lay=boardshow&ac=webboard_show&WBntype=17&Category=sanyasiorg&thispage=1&No=1561822
https://plus.google.com/112099154293866924400/posts?banner=pwa
http://www.youtube.com/watch?v=fAns8GJzYeQ&list=RDfAns8GJzYeQ
http://www.youtube.com/watch?v=eiMBAC1rRmI
https://picasaweb.google.com/112099154293866924400/2557?noredirect=1
https://picasaweb.google.com/112099154293866924400/mqOgZJ
https://picasaweb.google.com/104334518550952231607
http://www.thaidhamma.net/


dot
พระสมเด็จวังหน้า ยอดพระเครื่องแผ่นดินสยาม article

 

พระสมเด็จวังหน้า

 

คำนำ

 

พระสมเด็จที่หลวงปู่โต ปลุกเสก เป็นที่ใฝ่ฝันของนักสะสมพระหรือผู้ที่มุ่งหวังหาของศักดิ์สิทธิ์ปกป้องคุ้ม ครองตัวเอง นึกแล้วก็จนใจ เพราะรู้ว่าพระสมเด็จเขาเช่ากันราคาหลายแสนหลายล้าน ใครจะมีปัญญาหามาครอบครองได้ แต่ถ้าได้อ่านหนังสือเล่มนี้ก็จะรู้ว่า มันไม่ใช่อย่างที่ท่านคิดหรอก พระสมเด็จที่หลวงปู่โตปลุกเสกอาจหาได้ยากจริง แต่มันไม่ได้แพงขนาดนั้น ถูกกว่าเครื่องรางของขลังของพระเกจิยุคปัจจุบันเสียอีก (ถ้าไม่เชื่อลองไปหานิตยสารพระเครื่องมาเปิดดูราคาเทียบดูได้) คนไหนมีบุญบารมี และตาถึงก็มักหาได้ง่าย ๆ ราคาถูก

การเขียนหนังสือเล่มนี้มี จุดมุ่งหมายเพื่อเปิดเผยความลี้ลับดำมืดเกี่ยวกับพระสมเด็จวังหน้า ซึ่งคนนิยมพระยังคลางแคลงใจในกันอยู่ หรือบางท่านอาจไม่ทราบเลย ได้ยินแต่พระสมเด็จ ๆ ก็เลยนึกว่ามีแต่สมเด็จวัดระฆัง วัดบางขุนพรหม วัดใหม่อมตรส วัดศรีสุดาราม และวัดไชโย ที่มีราคาหลายแสนหลายล้านเท่านั้น ที่หลวงปู่โตได้ปลุกเสก

 

ขอบพระคุณเป็นอย่างมากที่ เจ้าของหนังสือที่ข้าพเจ้าเขียนดัชนีไว้ท้ายเล่มได้ลงแรงสติปัญญาและเวลาค้น คว้าเขียนไว้ ทำให้ข้าพเจ้าสะดวกต่อการค้นคว้า

สันยาสี.

๖ กันยายน ๒๕๔๙

sanyasi2029@gmail.com

 

 

โดยปกติผมไม่ใช่คนสนใจเครื่องรางของขลังมาแต่ไหนแต่ไร จึงไม่เคยแสวงหาสิ่งเหล่านี้เพื่อเป็นเครื่องยึดเหนี่ยว

ต่อมา ผมมาเขียนบทความให้นิตยสารพุทธมหาเวท และหลาย ๆ ครั้งก็ติดตามเพื่อนไปวัดนั้นวัดนี้ และได้อ่านจดหมายที่คนเขียนเข้ามาที่สำนักพิมพ์ ทำให้ทราบว่า แท้จริงแล้ว คนที่แสวงหาเครื่องรางของขลังเพื่อเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวมีมากมายเกินจะ บรรยาย เครื่องรางบางชิ้นของอาจารย์ยุคปัจจุบันราคาหมื่นสองหมื่นเขาก็แสวงหากัน ทำให้ผมคิดอยากหาของดีที่สุดให้เขาในราคาถูกและดีที่สุดในแผ่นดิน ดีกว่าปล่อยให้เขาลุ่มหลงไปแสวงหาตามคำโฆษณาในหนังสือต่าง ๆ

 

พอดีที่สำนักพิมพ์ของเพื่อนช่วงหนึ่ง มีพระสมเด็จเบญจรงค์ เป็นพระสมเด็จจากกรุเจดีย์ทองวัดพระแก้ว วางอยู่ในตู้หลายสิบองค์ ผมเห็นก็รู้จัก เพราะเป็นสมบัติที่ติดตัวอยู่ 2-3 องค์ เพราะพ่อตาให้มา เมื่อสอบถามได้ความว่าพระท่านฝากให้คนบูชาเพื่อเอาเงินไปซื้อที่ดินสร้าง สำนักสงฆ์ ผมจึงเขียนประวัติความเป็นมาลงนิตยสารของเพื่อน ผลตอบกลับ ทำให้พระที่มีอยู่หมดไปภายในหนึ่งเดือนหลังหนังสือออก ทำให้ผมทราบว่า แท้จริงแล้วคนอยากได้ของดี แต่เขาไม่รู้ว่าของอันไหนดี แต่เพราะความที่คนส่วนมากเคารพเลื่อมใสหลวงปู่โต และแสวงหาพระสมเด็จ พอผมบอกว่าพระรุ่นนี้สมเด็จโตเป็นผู้ปลุกเสก เท่านั้นทำให้ผู้อ่านอยากได้พระสมเด็จชุดนี้มาก แต่ก็ยังมีอีกมากที่เคยได้ยินได้ฟังมาจากเซียนพระ หรือคนที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจพระเครื่องพูดว่าพระปลอม เรื่องไม่จริง เขาเขียนเพื่อจะขายสมบัติที่เขาครอบครองอยู่ พระวังหน้าไม่มีหรอก พระสมเด็จกรุวัดพระแก้วไม่มีหรอก ทำให้ผมฮึดขึ้นมาว่าต้องเปิดเผยเรื่องนี้ให้กระจ่างเสียแล้ว

 

ความจริงผมก็ไม่มีพื้นรู้อะไรมากไป กว่าที่พ่อตาบอกว่า พระชุดนี้มาจากกรุเจดีย์ทองวัดพระแก้ว ก่อนที่จะฉลองกรุงครบ ๒๐๐ ปี พ.ศ.๒๕๒๕ มีการบูรณะใหญ่ พวกคนงานที่รื้อเจดีย์ไปพบกรุพระอยู่ในเจดีย์มากมาย ส่วนมากเป็นพระสมเด็จหลากสี จึงแอบนำออกมาตะเวนขายแถวท่าพระจันทร์ พ่อตาพบเข้าจึงเอากล้องส่องดู เห็นเป็นของเก่าแก่จริง ๆ และไม่เคยพบเห็นมาก่อน ราคาองค์ละ ๓๐ -๔๐ บาท ท่านจึงเหมาซื้อเก็บไว้หลายร้อยองค์ ต่อมาไม่นาน ทางราชวัง และตำรวจได้ตรวจตามแผงพระต่าง ๆ แถวท่าพระจันทร์และวัดราชนัดดา ได้ยึดพระชุดนี้กลับคืนเพื่อบรรจุกรุเจดีย์ทองตามเดิม แต่ผู้ที่รู้ทันก็ซ่อนพระไว้ จึงได้กลับคืนไปบางส่วน และช่วงนั้นคนที่ครอบครองหวาดกลัวกันมาก แม้พ่อตาของผมก็ไม่กล้าเปิดเผยมาจนทุกวันนี้

สาเหตุที่ผมไปรับรู้เข้าเพราะช่วงนั้น ผมอุปัฏฐากหลวงพ่อดำ ศิษย์พ่อท่านคล้าย (วาจาสิทธิ์) นครศรีธรรมราช ได้นิมนต์ท่านมาเยี่ยมบ้าน พ่อตาเห็นก็เคารพเลื่อมใส เมื่อทราบว่าท่านกำลังสร้างโบสถ์ที่วัดบ้านเกิด ที่ อ.ทุ่งใหญ่ นครศรีธรรมราช จึงเอาพระสมเด็จเบญจรงค์มาถวายเกือบ ๑๐๐ องค์ เพื่อมอบให้คนที่บริจาคทรัพย์ทำบุญสร้างโบสถ์ พร้อมเล่าประวัติให้ทราบ และวันนั้นท่านก็ให้ผม ๓ องค์ ทำให้ตั้งแต่วันนั้นผมก็รักและหวงแหนพระชุดนี้ขึ้นมา จึงอยู่กับผมมาถึงทุกวันนี้ แต่มักเก็บใส่ลิ้นชักหัวเตียงมากกว่าจะห้อยคอไปไหน เมื่อมาเห็นที่สำนักพิมพ์ของเพื่อนเป็นพระชุดเดียวกัน จึงได้เขียนประวัติความเป็นมาเล่าสู่ผู้อ่าน โดยหาข้อมูลเพิ่มเติม ตั้งแต่ฉบับนั้นก็เขียนติดต่อกัน๔ ฉบับ ทำให้พระชุดนี้เป็นที่รู้จักและแสวงหาของผู้คนขึ้นมา แต่มันก็ยังไม่แจ่มแจ้ง เพราะคนที่โต้แย้งยังมีอยู่มาก โดยเฉพาะคนที่ทำธุรกิจเกี่ยวกับพระสมเด็จ

 

เพราะนี่คือคู่แข่งที่สำคัญของพระ สมเด็จวัดระฆัง วัดอินทรวิหาร วัดใหม่อมตรส วัดชีประขาว และวัดไชโย ถ้าคนรู้จักประวัติพระชุดนี้มากขึ้นเรื่อย ๆ พระสมเด็จที่ราคาเป็นแสนเป็นล้านจะมีใครเหลือบแลหรือ เพราะพระสมเด็จเบญจรงค์ กรุเจดีย์ทองวัดพระแก้วนี้ นอกจากจะสวยงามแล้วราคายังถูกกว่าเป็นร้อยเท่า แต่สรรพคุณอิทธิคุณนอกจากไม่ด้อยกว่าแล้วยังเหนือกว่าอีกด้วย เนื่องเพราะมีพระอาจารย์ดีมาช่วยปลุกเสกคือ หลวงปู่ใหญ่ พระในดงลี้ลับ พระอาจารย์ของเสด็จกรมวังหน้า ซึ่งสมัยนี้เรียกขานกันว่า พระครูโลกอุดรและหลวงพ่อเงิน วัดบางคลาน พิจิตร ก็มาช่วยปลุกเสกพระชุดนี้ด้วย จึงทำให้พระชุดนี้แปลก เมื่อจับพลังแล้ว ไม่ใช่มีเฉพาะแคล้วคลาดและเมตตามหานิยมเช่นสมเด็จวัดระฆัง แต่มีมหาอุดและคงกระพันด้วย และเคยแสดงปาฏิหาริย์ให้ผู้ครอบครองมาแล้ว ราคาที่ถูกของพระชุดนี้นับว่าน่าแปลกใจ เพราะถูกกว่าพระที่อาจารย์สมัยหลังพากันสร้างขึ้นมาเสียอีก สาเหตุที่ถูกเพราะถูกนักธุรกิจพระสมเด็จกดคุณค่าและราคาไว้นั่นเอง แต่เป็นผลดีสำหรับผู้มีบุญและเงินทองน้อย กลับจะได้ของดีราคาถูกไปครอบครองป้องกันตัวเอง

 

หลังจากที่ผมเขียนเรื่องนี้ลงนิตยสารติดต่อกัน ก็มีคนโทร.ติดต่อสอบถามผมมากมาย หลายคนอยากครอบครองพระชุดนี้ แต่แรกผมก็จนใจไม่รู้จะแสวงหาที่ไหนให้อีก เพราะที่พระคุณเจ้าเอามาฝากไว้ก็หมดแล้ว แถมราคาพุ่งขึ้นไปอีก ๑๐ เท่า ต่อมาก็มีคนที่ครอบครองพระชุดนี้ไว้ โทร.มา เล่าเรื่องราวต่าง ๆ ให้ทราบ คือยืนยันว่าสิ่งที่ผมเขียนนั้นเป็นเรื่องจริง และได้ครอบครองพระชุดนี้ไว้หลายร้อยองค์มาไม่น้อยกว่า ๒๐ ปี โดยไม่แย้มพรายให้ใครทราบ เพราะกลัวถูกทางการยึดกลับคืน

ต่อมาเมื่อผมได้ตรวจพระชุดนี้ก็ทราบ ว่าเป็นของเก่าแก่จริง เพราะก่อนหน้านั้นผมได้พบพระชุดหนึ่งจำนวนมากที่มีคนเสนอให้ดู ถึงแม้มีเศษทองผสมอยู่ พระพิมพ์สวยงาม คมชัด แต่เมื่อเอาไปให้ผู้เชี่ยวชาญดู จึงทราบว่าเป็นพระที่ทำขึ้นมาสมัยหลัง ดังรูปภาพที่ยกมาเปรียบเทียบระหว่างของเก่าจริงและใหม่ แตกต่างกันอย่างไร (พระใหม่จะดูเปียกและชุ่ม ความหดแห้งไม่มีให้เห็น)

ความเก่าและใหม่นี้ ถ้าเราไม่เคยเห็นของจริงเปรียบเทียบเราก็ไม่เข้าใจหรอกครับ ต่อเมื่อได้เห็นของจริงทั้งสองอย่างแล้วจึงจะเข้าใจว่าเก่าและใหม่นั้นแตก ต่างกันอย่างไร ความว่าแห้งและเปียกชุ่มนั้นเป็นอย่างไร

และเมื่อให้ผู้เชี่ยวชาญทางจิตตรวจ เช็คพลังแล้ว กลับพบว่าพระใหม่แทบไม่มีอะไร เป็นพลังงานที่ขึ้นช้าและแผ่วเบาแทบจับไม่ได้ คงเข้าพิธีปลุกเสกในสมัยปัจจุบันที่ใดที่หนึ่ง (เรื่องการตรวจพลังงานทางจิตนี้จะเขียนเล่าให้ทราบทีหลัง) และเป็นพระที่สร้างขึ้นมาประมาณ ๒๐ ปีที่ผ่านมา ต่อมามีคนรายงานให้ผมทราบว่าพบพระชุดนี้ตามจังหวัดต่าง ๆ เมื่อผมให้เขาถ่ายรูปส่งเมลให้ดู ปรากฏว่าเป็นพระชุดที่ทำปลอมขึ้นจริง ๆ

ผมถามผู้เชี่ยวชาญว่าทำไมเขาทำปลอมพระชุดนี้ ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเขาไม่ยอมรับได้รับคำตอบว่าแต่แรกที่เขาทำขึ้นมาเขาไม่รู้หรอกว่าวงการไม่ยอมรับ คิดว่าพระวัดพระแก้วต้องดังระเบิดแน่ จึงนำพระแต่ละองค์ไปทำแม่พิมพ์ขึ้นมา เพราะสมัยนี้เครื่องมือมันพร้อม จึงทำให้ได้พระแต่ละองค์สวยงามคมชัดเหมือนของจริง แต่สิ่งที่เขาทำไม่ได้คือความเก่า ความย่น ความแห้งแบบของเก่า เมื่อทำขึ้นปรากฏว่าไม่มีคนสนใจพระวัดพระแก้ว    เพราะพวกเซียนพากันกดไว้ จึงจำเป็นต้องปล่อยออกมาในราคาถูก ๆ พอเอาทุนคืน

ต่อมาเมื่อผมท่องเที่ยวไปหลายจังหวัด ไปดูสนามพระเครื่องตามต่างจังหวัด พบพระปลอมเหล่านี้อยู่มากพอสมควร แต่ของแท้เก่าแก่นั้นหาไม่พบเลย เคยไปหาแถวท่าพระจันทร์ เจ้าของร้านบอกว่าอย่าหาให้เสียเวลาเลย คนตาดีเขาเก็บไปหมดแล้ว แม้ของที่ทำมาเมื่อยี่สิบปีที่แล้วยังไม่เหลือ และของใหม่เขาก็ไม่ทำ เพราะสีก็แพง การทำก็ลำบาก เกลี่ยสีก็ยาก ขายองค์ละไม่กี่บาทมันไม่คุ้ม

 มีคนโทร.บอกผมหลายคนว่ามีพระสมเด็จวัด พระแก้วมากพอสมควร แต่ผมไม่อยากเชื่ออีกแล้ว เพราะโดนมาก่อนหน้านี้ จึงไม่ได้สนใจติดต่ออีก แต่แหล่งพระแท้ที่แน่นอนและไปดูมาแล้วนั้นมีอยู่จริง บางท่านก็ให้ดูเฉย ๆ ยังไม่ยอมปล่อย เพราะรอเวลาให้ราคาสูงกว่านี้จึงจะปล่อยออกมา บางท่านก็ใจกล้าพอสมควรเพราะสถานการณ์ทางเศรษฐกิจบีบบังคับ ก็ต้องยอมปล่อยออกมาในราคาที่ถูกกว่าพระสมเด็จวัดระฆังถึงร้อยเท่าตัว

 

 เมื่อได้พบแหล่งที่แน่นอนผมจึงพบว่า พระสมเด็จวังหน้ากรุวัดพระแก้วนี้ไม่ใช่มีเฉพาะที่เป็นสีเบญจรงค์ คือหลากสี แต่มีพระสีเดียวแบบพระสมเด็จวัดระฆังก็มีเช่น สีขาว สีออกเหลือง สีเขียวก้านมะลิ สีเขียวแก่ สีออกเทา เป็นต้น แต่มีแบบพิมพ์มากมาย ล้วนแต่สวยงามทั้งนั้น บางพิมพ์ก็ใช้พิมพ์ของวัดระฆัง แต่ส่วนมากแกะพิมพ์ขึ้นมาใหม่ด้วยฝีมือช่างสิบหมู่ของวังหน้า ช่างสิบหมู่วังหลวงและวังหลัง จึงเป็นงานประกวดประชันกันออกแบบแม่พิมพ์พระว่าของใครจะเลิศกว่ากัน

 นอกนั้นยังมีพระพิมพ์ดังของโบราณเช่น พระรอดลำพูน พระนางพญาพิษณุโลกพระซุ้มกอกำแพงเพชร พระผงสุพรรณ พระปางลีลาเม็ดขนุนทุ่งเศรษฐี พระปิดตา พระสีวลี พระสังกัจจายน์ พระปรกโพธิ์ พระนาคปรก เป็นต้น แต่ละองค์ล้วนสวยงามทั้งนั้น แต่มีความเก่า ความแกร่ง ความหดย่น ซึ่งแสดงอายุให้ปรากฏ

 

วังหน้ากับพระเครื่อง

 

พระราชวังของพระเจ้าแผ่นดินไทยนั้นแบ่ง ออกเป็น ๒ ส่วนมาแต่สมัยอยุธยาแล้ว คือวังหลวงกับวังหน้า จนมาถึงกรุงรัตนโกสินทร์ ท่านก็ใช้ระบบเดิมและมีวังหลังเพิ่มขึ้นอีก

วังหลวงมีหน้าที่บริหารราชการแผ่นดิน วังหน้าเป็นแม่ทัพ ออกรบทัพจับศึก เมื่อว่างจากการศึกวังหน้าจึงว่าง ช่วงว่างนี้จะทำหน้าที่ด้านการก่อสร้างและศิลปะต่าง ๆ และแสวงหาเครื่องรางของขลังตลอดจนครูบาอาจารย์ผู้วิเศษ ดังนั้นวังหน้าจึงสนิทสนมกับหลวงปู่ครูบาอาจารย์มากมาย

สมัยต้นรัชกาลและอยุธยาตอนปลายนั้นพระ สงฆ์ที่โดดเด่นด้านวิปัสสนาและเวทยาคมคงมีไม่มากองค์ พระราชวงศ์ระดับแม่ทัพนายกองคงหาตะกรุดผ้ายันต์จากอาจารย์พระบ้าง ฆราวาสบ้าง ต่อมาที่ขึ้นชื่อด้านไสยเวทคือสมเด็จพระสังฆราชสุก(ไก่เถื่อน ) แต่เดิมพระองค์ท่านอยู่วัดพลับ(ราชสิทธาราม) เมื่อได้รับสถาปนาเป็นสมเด็จพระสังฆราช จึงอัญเชิญมาอยู่วัดมหาธาตุ ท่าพระจันทร์ ในสมัยรัชกาลที่ ๒

 

สมัยอยู่วัดพลับ พระองค์ท่านสร้างพระพิมพ์ตุ๊กตา ซึ่งมีหูยานใหญ่ องค์ป้อม ๆ ดูคล้ายตุ๊กตา ต่อมาก็สร้างพระทรงสี่เหลี่ยม ชื่อสมเด็จอรหัง เพราะมีอักษรขอมอรหังอยู่ ใต้องค์พระ องค์นี้เป็นแม่แบบพระสมเด็จของหลวงปู่โต สมเด็จพระสังฆราชสุก เป็นอุปัชฌาย์ของหลวงปู่โต แต่ท่านมาประทับอยู่วัดมหาธาตุทีหลัง หลวงปู่โตอุปัฏฐากรับใช้ใกล้ชิด จึงซึมซับเอาความรู้จากท่านได้มากที่สุด จนมาถึงการทำผงวิเศษ การสร้างพระ การวิปัสสนากรรมฐาน

 

เพื่อความละเอียดของเนื้อหา จะพาไปเรียนรู้ชีวประวัติหลวงปู่โตสักเล็กน้อย เพราะหลายท่านอาจยังไม่ได้ศึกษาอย่างแจ่มแจ้ง ผมค้นมาจากหนังสือหลายเล่ม จะขอย่นย่อมาเล่าให้กะทัดรัด

ชีวประวัติสมเด็จพระพุฒาจารย์(โต พรหมรังสี)

ประวัติของท่านเจ้าพระคุณสมเด็จโตมีคนบันทึกและแต่งไว้ 2-3 คน แต่มาเขียนเอาสมัยหลังก็มี สถานที่เกิด วันเดือนปีเกิด ไม่ตรงกันสักฉบับ ฉบับที่คนให้การเชื่อถือคือของพระยาทิพย์โกษา (สอน โลหนันท์) ซึ่ง วันเดือน ปี เกิด พอเข้ากับบันทึกที่หลวงปู่คำ วัดอัมรินทร์ ซึ่งเคยรับใช้ใกล้ชิดสมเด็จโตแทบจะทุกวัน เพราะไปช่วยท่านทำพระสมเด็จนั่นเอง บันทึกย่อนี้มีใจความว่า

 พ่อโตบวชพระเมื่อ พ.ศ.๒๓๕๐ เกิด ชาตะ ๒๓๓๐ บวชพระ ๖๕ พรรษา มรณะ ๒๔๑๕ บวชเณร ๘ พรรษา บวชตั้งแต่เป็นเณร พ.ศ.๒๓๔๒

 

ตัวอักษรดำใหญ่เป็นบันทึกเพิ่มเติมภายหลังว่าแต่ เป็นบันทึกของหลวงปู่คำ เขียนไว้ถี่ถ้วน เป็นที่เชื่อได้ เป็นประวัตอันแท้จริงของขรัวโตวัดระฆัง แล้วมาลอกต่อเมื่อปู่คำได้มรณภาพ ไปแล้ว ๔ ปี ในราว พ.ศ.๒๔๒๕ แล้วบันทึกนี้ตกอยู่ที่พระครูปลัดมิศร์ และนายพึ่ง ลูกนายเหลี่ยมบ้านช่างหล่อ ได้ไปขอปลัดมิศร์มาลอกเอาไว้ในราว ๒๔๓๙ แล้วนายจอม องค์ช่างหล่อ มาลอกครั้งสุดท้ายเมื่อ ๒๔๔๓ นายจอมเป็นหัวหน้ากองโรงกษาป ได้ลอกมาจากบ้านช่างหล่อ หลังวัดระฆัง เป็นหลานนายพึ่งปฏิมาปกร เคยเป็นเจ้ากรมกษาปหรือช่างสิบหมู่สมัยนั้น ต่อมา หลานนายจอมได้ลอกมาไว้เป็นครั้งสุดท้าย พระคุณท่านได้เป็นพระวิปัสสนาสูง จะหาพระองค์ใดมาเปรียบมิได้

 

อีกหน้าเป็นบันทึกของหลวงปู่คำต่ออีกว่าพิมพ์พระสมเด็จทรงนิยมที่ชาวบ้านทั่วไปรู้จัก

 พิมพ์ที่ ๑ ทรงพระประธาน มี ๕ พิมพ์ ๆ คะแนน ๑ พิมพ์

 พิมพ์ที่ ๒ ทรงชายจีวร มี ๑๕ พิมพ์ ๆ คะแนน ๒ พิมพ์

 พิมพ์ที่ ๓ อกร่องหูยานฐานแซม มี ๓ พิมพ์ ๆ คะแนน ๑ พิมพ์

 พิมพ์ที่ ๔ เกศบัวตูม มี ๔ พิมพ์ ๆ คะแนน ๑ พิมพ์

 พิมพ์ที่ ๕ ปรกโพธิ์มีพิมพ์ที่ไม่แตกมี ๕ พิมพ์ ๆ คะแนน ๑ พิมพ์

 พิมพ์ที่ ๖ ฐานคู่มีพิมพ์ที่ไม่แตก มี ๓ พิมพ์ ๆ คะแนน ๑ พิมพ์

 พิมพ์ที่ ๗ เส้นด้าย มี ๑๕ พิมพ์ ๆ คะแนน ๒ พิมพ์

 พิมพ์ที่ ๘ สังฆาฏิ มี ๗ พิมพ์ ๆ คะแนน ๑ พิมพ์

 พิมพ์ที่ ๙ หน้าโหนกอกครุฑ มี ๑๖ พิมพ์ ทั้งพิมพ์ใหญ่

 พิมพ์ที่๑๐ พิมพ์ทรงเจดีย์ มี ๒ พิมพ์ ๆ คะแนน ๑ พิมพ์

 

 เมื่อพระคุณท่านได้มรณภาพแล้ว รวมพิมพ์พระที่ไม่แตกชำรุดได้ ๑๖๔ พิมพ์ เป็นพิมพ์สมเด็จที่นิยมและไม่นิยม ๘๑ พิมพ์ นอกนั้นเป็นพิมพ์พระอย่างอื่นเสีย ๘๓ พิมพ์ แล้วที่แตกหัก ๘ ถาดทองเหลืองเต็ม ๆ และพิมพ์ไกเซอที่เสด็จยุโยป ๓๐๐ องค์ ๆ พิมพ์เป็นพระได้แจกให้พระเจ้าไกเซอ ต่อมาได้ทำพิมพ์เศียรบาตรขึ้นมาแทนพิมพ์ไกเซอ เพราะใครก็อยากได้พิมพ์ไกเซอ เลยเอาพิมพ์เศียรบาตรแทน ต่อมาคนได้เชื่อว่าพิมพ์นี้เป็นพิมพ์ไกเซอ แต่ความจริงไม่ใช่ พิมพ์ไกเซอองค์พระนั่งบนบัว.จบบันทึกของหลวงปู่คำเพียงเท่านี้

 

 

หลวงปู่โตเกิดที่ไหน เมื่อไร ใครเป็นพ่อ

 

ผมเคยอ่านชีวประวัติหลวงปู่โตมาหลาย ครั้ง พอจำได้ว่า คุณแม่ของสมเด็จเป็นชาวไร่ชาวสวนอยู่แขวงเมืองกำแพงเพชร ปลูกกระท่อมอยู่หัวไร่ปลายนากับตาผลยายลา ผู้เป็นพ่อแม่ วันหนึ่งมีคนแปลกหน้า แต่งตัวนักรบภูมิฐาน ขี่ม้าผ่านมาที่กระท่อมนั้น ด้วยอากาศร้อนและกระหายน้ำเป็นกำลังจึงแวะที่กระท่อมน้อยขอน้ำดื่ม จึงพบสาวน้อยนามงุด นางจึงเอาขันไปตักน้ำแล้วเด็ดเอาดอกบัวคลี่เกสรโปรยลงในขันน้ำให้ดื่ม เจ้าของม้าจะดื่มเร็วก็ไม่ได้เพราะติดเกสรบัว เมื่อดื่มจนหมดขันแล้วจึงถามสาวน้อยว่าหนู เราหิวน้ำแทบตายจึงมาขอน้ำดื่ม ทำไมหนูจึงแกล้งเราทำให้ดื่มน้ำลำบาก

 หนู เห็นท่านเดินทางมาเหน็ดเหนื่อย และหิวน้ำมาก ถ้าให้ดื่มสะดวกอาจสำลักน้ำก็ได้ จึงเด็ดดอกไม้ใส่เพื่อให้ท่านค่อย ๆ ดื่มจะได้ไม่มีอันตราย ไม่ได้ตั้งใจกลั่นแกล้งท่านหรอกค่ะ

 ชายนิรนามได้ฟังถ้อยคำของสาวน้อย เห็นหน้าตาหมดจด น้ำเสียงสดใส ทั้งมีสติปัญญาเฉลียวฉลาด ก็นึกรัก จึงถามว่า พ่อแม่ของหนูอยู่ไหนหรือสาวน้อยบอกว่าอยู่ในไร่จ้ะชายนิรนามกล่าวว่าไปเรียกท่านมาหาเราหน่อยสิ เรามีธุระจะคุยด้วย

 หลังจากตาผลและยายลามาถึงกระท่อมแล้ว นักรบนิรนามก็กราบไหว้ทั้ง ๒ ท่าน ๒ ตายายเห็นแขกแต่งตัวภูมิฐานมากราบไหว้ตนเองก็ตกใจจึงต่างฝ่ายต่างก้มลงกราบ กันดูเป็นเรื่องตลก ฝ่ายแขกจึงบอกว่าคุณ พ่อคุณแม่ไม่ต้องมาก้มกราบฉันหรอก ฉันมาแวะขอน้ำดื่ม จึงมาพบลูกสาวของท่าน เห็นแล้วก็ชอบใจอยากได้เป็นภรรยา ไม่ทราบคุณพ่อคุณแม่จะขัดข้องหรือไม่ ตัวฉันเองอยู่บางกอก จะไปทัพทางเหนือ วันนี้ด้วยฉุกละหุกนักไม่มีอะไรติดมือมา มีแต่แหวนวงนี้ พอจะใช้เป็นสินสอดทองหมั้นได้ เมื่อกลับจากทัพแล้วจึงจะมาไถ่ถอนจึง วันนั้น เมื่อได้พูดคุยถามไถ่กันจนมั่นใจแล้ว พ่อแม่ก็ถามสาวน้อย เธอก็ไม่ขัดข้อง จึงจัดงานวิวาห์ง่าย ๆ ในกระท่อมน้อยนั้นเอง นักรบนิรนามจึงอยู่พักค้างคืนที่กระท่อมน้อยหลังนั้น ๒-๓ คืน ต่อมาเมื่อมีทหารตามมาพบจึงอำลาตายายและภรรยาสาวน้อยเดินต่อไปภาคเหนือ ก่อนจากไป ท่านได้ฝากรัดประคดไว้เส้นหนึ่ง บอกว่าถ้าฉันมีลูก ขอฝากรัดประคดนี้ไว้ให้ลูกด้วย เผื่อไม่มีโอกาสได้กลับมา เมื่อลูกโตขึ้นไปบางกอกก็ให้เอารัดประคดนี้ให้คนดู ก็จะพบเจ้าของอยู่หรอก

 ตั้งแต่วันที่นักรบนิรนามจากไป ก็ไม่หวนกลับมาหาอีกเลย จนนางตั้งครรภ์ ก็ปรึกษาพ่อแม่ว่า ถ้าจะอยู่หัวไร่ปลายนาเช่นนี้ต่อไปลูกเราจะลำบาก น่าจะย้ายไปอยู่ในบ้านในเมือง เผื่อลูกจะได้ศึกษาเล่าเรียนมีอนาคตในภายภาคหน้า

 

ตายายได้ฟังก็เห็นดีเห็นชอบด้วย จึงนำแหวนวงนั้นไปจำหน่าย ได้ทุนมาก้อนหนึ่งก็ซื้อเรือค้าขายตามแม่น้ำ แล้วพาครอบครัวย้ายมาอยู่พิจิตร จนนางงุดคลอดบุตรชายที่แพแม่น้ำในเมืองพิจิตร

 เมื่อคลอดมานั้นเด็กน้อยมีปานติดกลาง หลัง ยายกลัวว่าเด็กมีบุญมาก ถ้าคนเลี้ยงบารมีไม่ถึงเด็กอาจไม่สามารถอยู่ด้วยได้ จึงนำเด็กน้อยไปฝากท่านเจ้าอาวาสที่คนเคารพนับถือ ท่านผูกข้อมือรับเป็นลูกแล้วก็มอบเงินค่านมให้ส่วนหนึ่ง แล้วฝากให้เลี้ยงไว้ ต่อเมื่อโตแล้วจึงจะรับมาอยู่ด้วย และตั้งชื่อว่าโต

 แม่งุด และตายายก็ฟูมฟักเลี้ยงดูเด็กน้อยจนโตวันโตคืน เป็นที่รักใคร่ของผู้คนรอบข้าง ตั้งแต่มีลูกคนนี้จะทำมาค้าขายอะไรก็ล้วนสะดวกราบรื่นไปทุกอย่าง จึงทำให้แม่งุดมีฐานะดี สามารถซื้อเรือลำใหญ่ทำมาค้าขายต่างเมืองได้

 เมื่อลูกน้อยโตพอร่ำเรียนได้ก็นำไปถวาย หลวงพ่อผู้เป็นพ่อบุญธรรม ท่านก็สั่งสอนอักขรวิธี การผสมอักษร จนเด็กน้อยอ่านออกเขียนได้คล่อง เมื่ออายุถึง ๑๒ ปี จึงให้บรรพชาเป็นสามเณร แล้วให้เรียนธรรมวินัย และเรียนบาลีมูลกัจายน์ ซึ่งเป็นหลักสูตรการศึกษาบาลีสมัยโบราณ สามเณรน้อยก็ร่ำเรียนได้รวดเร็วจนจบ หลวงพ่อหมดภูมิรู้ที่จะสั่งสอนต่อไปได้ จึงเรียกตาผลยายลาและแม่งุด บอกว่าฉันหมดภูมิรู้ที่จะสอนสามเณรแล้ว ต้องไปเรียนในบางกอก เณรจึงจะมีอนาคตสดใส หลวงพ่อจึงเขียนหนังสือฝากฝังให้ฉบับหนึ่ง ให้นำสามเณรไปหาท่านเจ้าคุณวัดบางขุนพรหม ในเมืองบางกอก ตายายและแม่งุดจึงพาสามเณรไปบางกอก นำไปฝากท่านเจ้าคุณอรัญญิก(หลวงพ่อแก้ว) วัดบางลำพูใน (อินทรวิหาร)

 ผมอาจจะจำคลาดเคลื่อนบ้างนะครับ อย่าได้ถือเป็นหลัก เพราะมันสับสนระหว่างพิจิตร ชัยนาท และบางกอก เพราะแม้คนที่เกิดก่อนผมตั้งร้อยปีท่านยังเล่าประวัติกันคนละทางเลย

 ในประวัติที่ท่านพระมหาเฮง วัดกัลยาณมิตรเขียน บอกว่าเดิม ชื่อโต บุตรนางเกสร บิดาไม่เป็นที่ปรากฏ ตาชื่อผล ยายชื่อลา ถือกำเนิดในรัชกาลที่ ๑ เมื่อวันพฤหัสบดี เดือน ๕ ขึ้น ๑๒ ค่ำ ปีวอก ตรงกับวันที่ ๑๗ เมษายน พ.ศ.๒๓๓๑ สัมฤทธิศก จุลศักราช ๑๑๕๐ เวลาประมาณ ๖.๕๔ น.

 เดิมเป็นชาวบ้านท่าอิฐ อำเภอบ้านโพธิ์ (อำเภอเมืองปัจจุบัน) จังหวัดอุตรดิตถ์ ต่อมาฝนแล้งติดต่อกันหลายปี การทำนาไม่ได้ผล จึงย้ายภูมิลำเนาไปอยู่กับยายที่บ้านไก่จ้น ต.ท่าหลวง อ.ท่าเรือ .อยุธยา

 ต่อมา มารดาได้ย้ายถิ่นฐานไปอยู่ที่ บางขุนพรหม และได้มอบให้เป็นศิษย์ท่านเจ้าคุณอรัญญิก เจ้าอาวาสวัดอินทรวิหาร เพื่อศึกษาอักขรสมัย เมื่ออายุครบ ๑๒ ปีบริบูรณ์ ตรง ปีวอก ๒๓๔๒ ได้บรรพชาเป็นสามเณร โดยมีพระบวรวิริยเณร (อยู่) เจ้าอาวาสวัดบางลำพู (วัดสังเวชวิศยาราม ปัจจุบัน) เป็นพระอุปัชฌาย์ ภายหลังได้ย้ายไปอยู่ที่วัดระฆังโฆษิตาราม เพื่อศึกษาพระปริยัติธรรมกับสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (นาค เปรียญเอก)

 สามเณรโตเป็นผู้มีวิริยะอุตสาหะในการ ศึกษาเป็นอย่างดี มีวัตรปฏิบัติที่น่าเลื่อมใส จนปรากฏว่า พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เมื่อครั้งดำรงพระยศเป็นสมเด็จ เจ้าฟ้ากรมหลวงอิศรสุนทร ทรงโปรดปรานมาก ทรงรับไว้ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้พระราชทานเรือกาบกัญญาหลังคากระแซงให้ท่านได้ใช้สอยตามอัธยาศัย

 

 เมื่ออายุครบ ๒๑ ปี ตรงกับปีเถาะ พ.ศ.๒๓๕๐ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้อุปสมบทเป็นนาคหลวง ที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม โดยมีสมเด็จพระสังฆราช (มี) วัดมหาธาตุ เป็นพระอุปัชฌาย์ ให้ฉายาว่าพรหมรังสี) และเรียกว่ามหาโตท่านอยู่วัดมหาธาตุตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

 

 แค่ผ่านไปร้อยปีกว่านิด ๆ เรื่องมันก็สับสนปนเปกันแล้วนะครับท่านผู้อ่าน แต่อย่าซีเรียสเลย จุดหมายไม่ได้อยู่ตรงนั้น แต่ต้องนำมาเปรียบเทียบเพื่อความรู้แจ้งเห็นจริงในบางสิ่งบางอย่าง

 

 

(โปรด อ่านประวัติของพระคุณท่าน ใน พระอริยสงฆ์)เมื่อสามเณรมาอยู่วัดบางขุนพรหมนั้นอายุราว ๑๘ ปี เมื่อเรียนหนังสือก็เรียนได้เร็ว และมีมารยาทเป็นที่ยอมรับของพระสงฆ์องค์เจ้าและขุนนางที่เข้าวัดตลอด จึงมีขุนนางที่มีชื่อเป็นอาจารย์สอนบางวิชา และเป็นที่รักของขุนนางมาก แต่สิ่งที่ขุนนางเห็นแล้วสะดุดตาเป็นพิเศษคือรัดประคตที่สามเณรใช้ เพราะคนสามัญหรือแม้แต่ขุนนางทั่ว ๆ ไปก็ไม่มีรัดประคดแบบนี้ใช้ จึงถามสามเณรว่ารัดประคดนี้ได้แต่ใดมา สามเณรว่า บิดาท่านมอบให้มารดาไว้ ขุนนางจึงถามว่า บิดาท่านคือใครเล่า สามเณรว่า ผู้เป็นเจ้าของรัดประคดจึงทราบ เพราะเณรเกิดมาก็ไม่เคยเห็นหน้าบิดา มีแต่รัดประคดนี้ไว้ดูต่างหน้า

 

 

ขุนนางที่เป็นอาจารย์สอนหนังสือจึงนึก เอ็นดูเป็นอันมาก จึงปรึกษากันแล้วนำสามเณรโตไปเฝ้าเจ้าฟ้ากรมหลวงอิศรสุนทร ซึ่งอาจดำรงตำแหน่งเจ้ากรมวังหน้าแล้ว (กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทสวรรคต ๒๓๔๖ พระเจ้าอยู่หัวจึงสถาปนาสมเด็จเจ้าฟ้ากรมหลวงอิศรสุนทรขึ้นเป็นเจ้ากรมวัง หน้า แต่ประทับอยู่วังเดิมของพระเจ้าตากสิน ติดวัดอรุณราชวาราม เพราะวังหน้าถูกท่านกรมพระราชวังบวรเดิมกล่าวคำสาปแช่งไว้ว่าของ โต ๆ ดี ๆ กูสร้างไว้ ใครมิได้ลงทุนทรัพย์และแรงงาน มีแต่พวกข้าเจ้าบ่าวนายของกูช่วยกันลงแรงสร้างขึ้นมา มันผู้ใดมิได้เป็นลูกเป็นหลานของกูถ้ามาอยู่ให้เทพยดาผีสางทั้งหลายอย่าให้ อยู่อย่างปกติสุขเถิดพระ เจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ ๑ จึงไม่ยอมให้ใครไปอยู่ รับสั่งว่า ของของเขา เขารักแต่ลูกแต่หลานของเขา เขาสาปแช่งไว้เสียนักหนามิให้ใครอื่นอยู่ อย่าไปอยู่บ้านเขาเลย เมื่อพ่อจากไปแล้วก็ให้มาอยู่วังหลวงเสียทีเดียวเถิด

 

เมื่อเจ้าฟ้าได้ทอดพระเนตรเห็นสามเณร แต่แรกก็นึกรักเอ็นดู จึงถามว่า สามเณรเป็นบุตรของใคร สามเณรตอบว่า มารดาชื่องุด แต่บิดาไม่ทราบชื่อ แต่เป็นเจ้าของรัดประคดเส้นนี้ ท่านมอบไว้ตั้งแต่อาตมายังไม่เกิดเจ้า ฟ้าได้สดับดังนั้นก็ยิ่งนึกเอ็นดูเป็นอย่างมาก จึงรับเป็นโยมอุปัฏฐากตั้งแต่นั้น และรับสั่งให้ย้ายไปอยู่วัดมหาธาตุ ให้เป็นอันเตวาสิกของพระสังฆราชสุก (ไก่เถื่อน) ขณะเดียวกันก็มอบเรือกาบกัญญาไว้ให้ลำหนึ่ง เพื่อเณรจะได้พายเรือบิณฑบาตและไปนั่นมานี่ตามอัธยาศัย

 

ด้วยเหตุนี้เองคนสมัยหลังจึงเชื่อกัน ว่าท่านเป็นพระโอรสของเจ้าฟ้ากรมหลวงอิศรสุนทร ซึ่งต่อมาได้ครองราชย์เป็นรัชกาลที่ ๒ (พระพุทธเลิศหล้านภาลัย) บางคนว่าเป็นพระโอรสของรัชกาลที่ ๑ คราวไปปราบศึกพม่าแถวกำแพงเพชร ตัวผมเองก็สงสัย จึงได้ค้นคว้าเรื่องนี้

สิ่งที่ต้องค้นหาหลักฐานคือ เมื่อสมเด็จทรงมีประสูติกาล ๑๗ เมษายน ๒๔๓๑ ตรงกับปีวอก ต้องหาว่ามีใครได้ไปทางกำแพงเพชรราวปีมะแม ๒๓๓๐ บ้าง

 สงครามไทยรบพม่า และอะแซหวุ่นกี้ขอสงบศึก ๑ วันเพื่อขอดูตัวเจ้าพระยาจักรี ที่เมืองกำแพงเพชร ตรงกับปีมะเมีย พ.ศ.๒๓๑๗ เมื่อไทยเผด็จศึกปีนั้น ก็พากันกลับบ้านกลับเมืองเพื่อพัฒนากองทัพ ต่อมาก็รบติดพันกับลาวและเขมร ไม่มีใครได้ขึ้นไปทางเหนืออีกเลย

 ต่อมาเมื่อ พ.ศ.๒๓๓๐ ปีมะแม สมเด็จกรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาท เสด็จขึ้นไปเชียงใหม่เพื่อตั้งเมืองเชียงใหม่ หลังจากร้างเพราะสงครามมาหลายปี ขากลับจึงอัญเชิญพระพุทธสิหิงห์ลงมาประดิษฐานที่กรุงเทพ ฯ ตรงนี้ต่างหากที่น่าคิด

 ส่วนเจ้าฟ้ากรมหลวงอิศรสุนทรไม่มีโอกาส ขึ้นไปเหนือเลย พระองค์มีโอกาสติดตามทัพเพื่อรบพม่าครั้งแรกเมื่อสงครามเก้าทัพ โดยติดตามสมเด็จกรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทไปทุ่งลาดหญ้า เมื่อ พ.ศ.๒๓๒๘ หลังตั้งกรุงแล้ว ๓ ปี จึงเป็นไปไม่ได้ท่านจะเป็นพระบิดาของสมเด็จ จึงเห็นได้ชัดว่าผู้ที่จะเป็นพระบิดาของสมเด็จ(โต)ได้คือ กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหาท พระเจ้าน้องยาเธอในรัชกาลที่ ๑ คุณตาประถม อาจสาคร ผู้เชี่ยวชาญเรื่องพระสมเด็จวังหน้า ก็ฟันธงเช่นเดียวกัน ว่า กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทคือพระบิดาของสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต)

 

 

จึงมีคำถามว่าทำไม พวกขุนทางจึงไม่พาสามเณรโตไปเฝ้าเจ้ากรมวังหน้า ตอบว่า ตอนนั้นเจ้ากรมวังหน้าคงสวรรคตแล้ว หรือถ้ายังไม่สวรรคต พระองค์ก็มีสุขภาพจิตไม่ปกติ เพราะทรงขัดเคืองพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ ๑ ตลอดเวลา แม้คนรับใช้ใกล้ชิดก็เข้าหน้าไม่ติด เพราะสุขภาพส่วนตัวทรุดลงมาก จึงทำให้สุขภาพจิตเสื่อมลงด้วย วันดีคืนดีก็จะปลงพระชนม์พระองค์เอง คนดูแลใกล้ชิดจึงลำบากมาก ในที่สุดพระองค์สวรรคตด้วยพระโรคนิ่วในไต เมื่อ พ.ศ.๒๓๔๖ ก่อนสวรรคตได้กล่าวคำสาปแช่งไว้ใครไม่ใช่ลูกหลานกูอยู่ในวังหน้าไม่ได้จนทำให้วังหน้าร้างผู้คนไประยะหนึ่ง

 จนถึงรัชกาลที่ ๓ กรมพระราชวังบวรมหาศักดิพลเสพ ซึ่งเป็นพระเจ้าน้องยาเธอของรัชกาลที่ ๓ ได้เสด็จไปประทับอยู่เพราะถือว่าได้อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงดาราวดี ซึ่งเป็นพระธิดาของกรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาท คงไม่ต้องคำสาป แต่พระองค์ก็มีชีวิตครองวังหน้าได้เพียง ๘ ปีก็เสด็จสวรรคตด้วยโรคมานน้ำ วังหน้าจึงร้างมาอีกถึง ๑๘ ปี จนถึงพระปิ่นเกล้า ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้ารับสั่งให้ไปประทับอยู่วังหน้าซึ่งรกร้าง เต็มไปด้วยเถาวัลย์พันเกี่ยว พระองค์ทรงบ่นว่าอยู่ดี ๆ ก็ให้มาเป็นสมภารวัดร้าง

 เมื่อกรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทมี พระอาการทางจิตแปรปรวน จึงไม่มีใครที่จะกล้าเสนออะไรให้พระองค์รับทราบได้ แต่สมเด็จเจ้าฟ้า ฯ ทรงมีพระอัธยาศัยพระทัยงดงาม ทรงมีเมตตาปราณีต่อผู้คนทุกหมู่เหล่าเสมอกัน แม้อาลักษณ์ขี้เมาอย่างสุนทรภู่ พระองค์ท่านก็มิได้รังเกียจ ทั้งให้เข้าไปรับใช้ใกล้ชิดเพื่อจะได้รับสั่งถามเวลาแต่งบทโคลงกลอนใดที่ติด ขัด ขุนนางผู้อุปัฏฐากสามเณรจึงพาสามเณรไปเฝ้าฝากตัวให้สมเด็จเจ้าฟ้าทรง อุปถัมภ์ หาใช่ท่านอุปถัมภ์เพราะเป็นพระโอรสไม่

 

 จึงสรุปได้ว่าพระ บิดาของสมเด็จพระพุฒาจารย์โต คือ สมเด็จกรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาท (บุญมา) ซึ่งเป็นทหารเสือของพระเจ้าตากสิน และมีพระยศเป็นพระเจ้าน้องยาเธอ ในรัชกาลที่ ๑ ถ้าจะนับพระยศแล้ว สมเด็จโตต้องเป็นพระองค์เจ้า (แต่เป็นนอกกฎหมาย) สมเด็จเจ้าฟ้าจึงพระราชทานเรือกาบกัญญาให้ใช้ เพาะเรือนี้เป็นพาหนะของเจ้าชั้นพระองค์เจ้าเท่านั้น

 

 สามเณรโตอยู่วัดมหาธาตุกับสมเด็จพระ สังฆราช ก็ตั้งใจเรียนบาลี จนสอบได้เป็นเปรียญตั้งแต่เป็นสามเณร เมื่ออายุครบอุปสมบทจึงเป็นนาคหลวง ที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม โดยมีสมเด็จพระสังฆราช (อาจเป็นพระสังฆราชมี หรือพระสังฆราชสุก องค์ใดองค์หนึ่ง)เป็นอุปัชฌาย์ และอุปัฏฐากรับใช้ใกล้ชิดพระสังฆราช ท่านจึงมีโอกาสศึกษากัมมัฏฐาน เวทมนต์คาถา และการทำพระเครื่อง จากสมเด็จพระสังฆราช

พระมหาโตทำพระแจก

 เมื่อสมเด็จพระสังฆราชสิ้นพระชนม์แล้ว ท่านก็ทำพระพิมพ์เองตั้งแต่เป็นพระมหาโต พ.ศ.๒๓๕๕ เมื่ออายุเพียงยี่สิบกว่า การทำพระในยุคต้นนั้นใช้น้ำอ้อยและน้ำผึ้งเคี่ยวผสมผงวิเศษ เหมือนเขาทำยาลูกกลอน เมื่อน้ำผึ้งน้ำอ้อยคลุกเคล้ากับผงจนพอดีแล้วก็อัดลงแม่พิมพ์ ตากแดดไว้ เสร็จแล้วนำมาปลุกเสกตามกรรมวิธีโบราณที่ร่ำเรียนจากพระสังฆราช เมื่อเสร็จแล้วก็เอาไปแจกชาวบ้านช่วงบิณฑบาตตอนเช้า

 ในช่วงเริ่มต้นคนรับคงไม่เอาใจใส่และ เก็บพระของท่าน เพราะยังไม่มีชื่อเสียง แต่ผู้ทำก็มีจุดมุ่งหมายให้คนเพื่อเป็นพุทธานุสติ แต่ท่านก็ทำอย่างนี้มาหลายสิบปี พระที่ทำในช่วงนี้คงทยอยทำทีละไม่มาก พิมพ์พระก็เป็นพิมพ์ที่ชาวบ้านแกะให้ ความคมชัดยังไม่มี เอกลักษณ์ยังไม่โดดเด่น เล่ากันว่าเป็นพระองค์เล็กพิมพ์เล็บมือ และความที่ใช้น้ำอ้อยกับน้ำผึ้งเป็นตัวประสาน อายุของพระอยู่ได้ไม่นาน จะเปื่อยยุ่ยง่าย จึงไม่เหลือมาถึงยุคปัจจุบัน

 ต่อมาเมื่อพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าขึ้น ครองราชย์ แต่งตั้งให้พระคุณท่านเป็นพระธรรมกิตติ ไปเป็นเจ้าอาวาสวัดระฆัง ในปี พ.ศ.๒๓๙๕ ชื่อเสียงด้านพระเครื่องของท่านก็เริ่มดีขึ้นเรื่อย ๆ เป็นที่กล่าวขวัญถึงเสมอว่า ใครมีพระสมเด็จของขรัวโตแล้วทำมาค้าขายคล่อง แคล้วคลาดจากภัยอันตราย แม้เจ็บป่วยยังใช้ทำน้ำมนต์กินหายได้อย่างน่าอัศจรรย์

 พิมพ์พระสมเด็จยุคนี้มีนายเทด ซึ่งเป็นหลานชายของท่านแกะแม่พิมพ์ให้เป็นคนแรก จากนั้นก็มีช่างแถวบ้านช่างหล่อแกะให้อีก จนมาถึง พ.ศ.๒๔๐๘ หลวงนฤมลวิจิตร และหลวงวิจารณ์เจียรนัย ก็เข้ามาช่วยท่านทำพิมพ์ขึ้นอีก ซึ่งเป็นแม่พิมพ์ที่สวย คมชัด และได้แนะนำใช้น้ำมันตั้งอิ๊วมาผสมผง จะทำให้ผิวพระสวยงาม และทนทาน เก็บได้เป็นร้อย ๆ ปี จึงเป็นยุคพัฒนาของพระสมเด็จ ตั้งแต่นั้นมา

 

 จากการศึกษาค้นคว้าของท่านมัตตัญญู ในหนังสือพระสมเด็จวังหน้าท่าน ได้นำพระสมเด็จที่ทางเจ้านายวังหน้าสร้างขึ้นแล้วให้หลวงปู่โตปลุกเสก มาลงไว้ในหนังสือ พระชุดนี้กรมหมื่นชาญไชยบวรยศ ซึ่งเป็นพระโอรสของกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ นำไปให้เจ้าสัวผู้หนึ่งที่แปดริ้วหลายสิบองค์ ประมาณ พ.ศ.๒๔๕๐-๒๔๖๐ เมื่อเจ้าสัวจากไป พระเหล่านี้ก็ยังอยู่บนหิ้งบูชา ลูกก็ไม่สนใจ จนมาถึงหลานเป็นนายพลทหารเรือ จึงนำมาให้ท่านมัตตัญญูชม เพราะอยากทราบที่มา

 

 เมื่อท่านมัตตัญญูตรวจดูแต่ละองค์แล้ว เห็นมีอักษรจารึกหลังองค์พระบ้าง ด้านหน้าล่างบ้าง ด้านข้างบ้าง บ่งผู้สร้างและปีที่สร้างด้วย พระแต่ละองค์มีอายุเก่าแก่แต่อยู่ใสภาพสวยงาม ไม่มีคราบกรุ บ่งถึงว่าเก็บไว้ดีมาก มีอยู่องค์หนึ่งเป็นพระเศียรบาตร มีจารึกหลังว่าอาตมาสร้างอุทิศถวายโยมฉิม โต ๒๔๐๖องค์นี้ทำให้ท่านมัตตัญญูฟันธงว่าสมเด็จโตเป็นพระโอรสของเจ้าฟ้ากรมหลวงอิศรสุนทร”(รัชกาลที่ ๒) เพราะฉิม เป็นชื่อของเจ้าฟ้า

 จากจารึกหลังของพระสมเด็จวังหน้า ทำให้ทราบว่าทางวังหน้ามีการสร้างพระสมเด็จมาแต่สมัยรัชกาลที่ ๔ แล้ว โดยเจ้านาแกะพิมพ์แล้วถวายหลวงปู่ แต่ละองค์มีพระโบราณฝังไว้ด้านหลัง เช่นพระซุ้มกอ กำแพงเพชร พระลีลาเม็ดขนุน พระนางพญา พระผงสุพรรณ พระกิ่งเขมร พระรอด ลำพูน เป็นต้น

 ตามประวัติพระซุ้มกอกล่าวไว้ว่า เมื่อครั้งเจ้าประคุณสมเด็จ (โต) ไปเยี่ยมญาติที่กำแพงเพชร เมื่อปี ๒๓๙๒ (ปลายรัชกาลที่ ๓)นั้น เจ้าประคุณได้ใบลานเงินลานทองในการสร้างพระซุ้มกอ ว่าเป็นตำรับของฤาษีแบบฉบับเดียวกับการสร้างพระรอด

 เจ้าประคุณสมเด็จ ได้พระซุ้มกอมาด้วย เนื่องจากท่านนิยมคุณวิเศษในทางสันติสุข มากกว่าสงคราม นิยมให้เกิดโชคลาภมากกว่าเกิดอำนาจราชศักดิ์ จึงอาศัยตำราการสร้างพระซุ้มกอมาเป็นตำราสร้างรูปพระสมเด็จเหมือนพระซุ้มกอ สร้างให้เป็นพระที่นำโชคลาภมาให้แบบพระซุ้มกอ

 

 ในประวัติกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ มีอยู่ตอนหนึ่งว่า สาเหตุที่กรมหลวงชุมพรหันมาศึกษาไสยเวทอย่างจริงจังเพราะ เมื่อได้รับพระเครื่องวังหน้าจากพระองค์เจ้าพิบูลย์พรรณ (พระโอรสในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ) จึงให้เอาไปแขวนที่ต้นใม้ แล้วให้พระองค์เจ้าพิบูลย์พรรณ เอาปืน ร.ศ.ยิง ๓ นัด เสียงดังแซะ ๆ ทั้ง ๓ นัด เมื่อหันกระบอกปืนขึ้นฟ้า เสียงปืนดังลั่นทั้ง ๓ นัด เสด็จในกรมจึงเลื่อมใสในความศักดิ์สิทธิ์พระเครื่องตั้งแต่นั้นมา ต่อมาเมื่อไปพบปาฏิหาริย์ของหลวงปู่สุข วัดปากคลองมะขามเฒ่า จึงมอบตัวเป็นศิษย์และเรียนอย่างจริงจัง จนกลายเป็นผู้วิเศษจอมขมังเวทพระองค์หนึ่งทีเดียว ดังที่พวกเราทราบ ๆ กันอยู่

 

 เมื่อเจ้านายแต่ละพระองค์ได้ทราบ กิตติคุณของพระสมเด็จของหลวงปู่โตที่ชาวบ้านเลื่องลือกัน ต่อมาจึงเจ้าฟ้าอิศราพงค์ เจ้าวังหลัง ก็แกะแม่พิมพ์ถวายสมเด็จเป็นพระองค์แรก แล้วเอาพระนั้นแจกจ่ายให้เจ้านายในตระกูลของท่าน แม้เจ้าพระองค์อื่น ๆ ก็ทำเช่นเดียวกัน พระของเจ้านายจึงมีเอกลักษณ์พิเศษ ไม่เหมือนพระสมเด็จทั่ว ๆ ไป

 ถ้าคนในวงการเห็นก็จะตัดสินว่าถึงแม้จะ เก่าก็เป็นพระนอกพิมพ์ เขาไม่เล่นกัน หมายความว่าของปลอมนั่นเอง แต่นั่นก็เป็นเรื่องดี คนที่มีพระดี ๆ แบบนี้ก็จะไม่มีอันตราย เพราะเป็นของไม่มีราคาค่างวด มีไว้คุ้มครองป้องกันตัวเองอย่างวิเศษ ถ้าพระดังและราคาแพง นอกจากพระไม่สามารถคุ้มครองแล้ว พระนั่นเองจะฆ่าผู้ครอบครอง เพราะโจรมันเห็นก็อยากได้ จึงปล้น จี้ ตีชิง วิ่งราว ทำให้ได้รับความเดือดร้อน ดังนั้นมีของดีอยู่กับตัวอย่าเอาไปอวดใคร และไม่จำเป็นเอาไปให้เซียนคนไหนดู เดี๋ยวกำลังใจตก นอกจากไปพบคนมีตาในให้เขาตรวจเช็คพลังอิทธิคุณก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

 

 

 

หลวงพ่อเงินวัดบางคลานกับพระสมเด็จวังหน้า

 นอกจากเจ้านายวังหน้าจะเคารพเลื่อมใสใน องค์สมเด็จพระพุฒาจารย์(โต)แล้ว ก็ยังเคารพนับถือในเกียรติคุณของหลวงพ่อเงิน วัดบางคลานอีกด้วย เพราะแต่เดิมหลวงพ่อเงินบวชเรียนอยู่วัดชนะสงคราม ต่อเมื่ออายุพรรษามากขึ้นแล้วจึงย้ายไปอยู่พิจิตร (ท่านเกิด ๒๓๕๓ มรณะ ๒๔๖๐ อายุ ๑๐๗ ปี)

 แต่แรกท่านเอาดินมาปั้นพระองค์เล็ก ๆ เป็นรูปเหมือนจอบ แล้วให้เด็กแขวนคอไว้ (สมัยนั้นใส่ห่อผ้าใช้เชือกผูกแขวนคอ) เด็กถูกสุนัขกัดไม่เข้า จึงฮือฮากันขึ้นมา ต่อมาพวกผู้ใหญ่ก็อยากได้บ้าง จึงขออนุญาตสร้างพระของท่าน หลวงพ่อก็อนุญาตให้สร้างพอครบคนในครอบครัวเท่านั้น ความเลื่องลือในอิทธิคุณพระเครื่องของท่านก็กระจายไปจังหวัดใกล้เคียง จึงมีคนมาขอสร้างพระของท่านเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ มากพิมพ์มากองค์ น่าจะมีพิมพ์มากกว่าสมเด็จวัดระฆังเสียอีก ซึ่งเป็นรูปหล่อทองเหลืองลอยองค์ และรูปแบบจอบก็มีมาก

 ต่อมาชื่อเสียงของท่านระบือถึงในกรุง เจ้านายก็เคารพเลื่อมใส โดยเฉพาะเจ้านายในวังหน้า อันมีกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญเป็นองค์ประธาน จึงมักนิมนต์หลวงพ่อไปวังหน้าเสมอ มีการสร้างหลวงพ่อเงินรุ่นวังหน้าไว้มากพิมพ์ ล้วนแต่มีรูปที่งดงามชัดเจน บางองค์ก็ทำพระผงแล้วฝังพระโบราณไว้ด้านหลังเหมือนพระสมเด็จหลวงพ่อโต บางองค์ด้านหน้าเป็นรูปสมเด็จโต ด้านหลังเป็นรูปหลวงพ่อเงิน ซึ่งสันนิษฐานว่าหลวงพ่อเงินเป็นศิษย์ของหลวงพ่อโตด้วย

 ผู้เขียนสันนิษฐานว่า การที่พระสมเด็จวังหน้าบางองค์เด่นด้านมหาอุด ปืนยิงไม่ออก บางองค์คงกระพัน ยิงแทงไม่เข้า คงมาจากการแผ่พลังจิตของหลวงพ่อเงิน เพราะถ้าเป็นพระสมเด็จของหลวงปู่โตจะเด่นทางแคล้วคลาดและเมตตามหานิยม ท่านให้แคล้วคลาดไปเลย ไม่ต้องเจ็บตัว และไม่ต้องก่อให้เกิดความตระหนกตกใจ ซึ่งเป็นอิทธิคุณที่วิเศษสุดของพระเครื่อง แต่ชาวบ้านไม่เห็นผลกับตา จึงเหมือนไม่มีปาฏิหาริย์ ถ้าโดนยิงจนเสื้อเป็นรูโหว่ จนคนถูกยิงกระเด็นตามแรงกระสุน แต่ยิงไม่เข้า แบบนี้ฮือฮากันทั้งประเทศ ผมไม่อยากเจอ เพราะโดนเข้าก็เจ็บตัว อยากจะให้แคล้วคลาดไปเลย ใครปองร้ายก็หาตัวไม่พบ เหมือนท่านนายกทักษิณถูกปองร้าย เขาจะวางระเบิดท่านก็แคล้วคลาดไปมา ๆ จนที่สุดคนวางระเบิดถูกจับ นี่ก็เป็นอิทธิคุณของสมเด็จวังหน้าเช่นกัน ท่านนายกมีพระสมเด็จวังหน้าที่ทำด้วยทองคำ ซึ่งท่านสร้างไว้ไม่กี่องค์ให้แก่เจ้านายระดับสูงเท่านั้น แต่ท่านนายกได้มาจากใครไม่เป็นที่ปรากฏ

 จากการนำพระสมเด็จวังหน้าแต่ละองค์มา ให้ผู้ชำนาญทางในตรวจ พบว่าพระวังหน้ามีอิทธิคุณครบถ้วน ๕ ประการ คือ เมตตา โชคลาภ แคล้วคลาด คงกระพัน มหาอุด ทั้งพลังรวดเร็ว รุนแรง ถ้าตั้งจิตให้กระแสเข้าสู่ใจกลางตัวแล้ว ผู้เช็คพลังจะอ่อนระโหยโรยแรงหลังตรวจพระแล้ว เพราะพลังนั้นได้พุ่งเข้าเสียบใจกลางอกมีอาการแน่นอึดอัดดังใจจะขาด

 คุณตาประถม อาจสาคร เคยนำพระสมเด็จวังหน้าให้คนมีญาณผู้หนึ่งตรวจ คนตรวจนั่งบนเก้าอี้หมุน เมื่อจับพระสมเด็จวังหน้า (๒๔๑๑) เก้าอี้หมุนติ้วได้ ๓๐ รอบ จึงล้มลง คนจับพลังตกใจหวาดหวั่น งุนงงสงสัยว่าพระอะไรจะมีพลังแรงปานนั้น

 มีความเชื่อว่า การที่พระวังหน้ามีพลังอิทธิคุณรุนแรงรวดเร็วนั้น เพาะมีหลวงปู่ใหญ่ (โลกอุดร) ซึ่งเป็นอาจารย์ของกรมวังหน้า มาร่วมทำพิธีปลุกเสกด้วย ตามคำอาราธนาของกรมวังหน้าผู้เป็นศิษย์ ซึ่งเรื่องนี้เป็นเรื่องเล่าตามแรงศรัทธา และเล่ากระทั่งว่า กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญแกล้งตาย แล้วไปฝึกวิชากับหลวงปู่ใหญ่ในดงลี้ลับ ผมไม่ทราบเรื่องนี้ รู้แต่ว่ามีบ่งไว้ในประวัติ กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญทิวงด้วยโรคชนิดหนึ่ง เมื่อ พ.ศ.๒๔๒๘ แล้วพระราชเพลิงที่สนามหลวง พระอัฐิบรรจุไว้ ณ พระที่นั่งในพระบวรราชวังหน้านั่นเอง

 แต่พระนัดดาของท่านชื่อหม่อมเจ้าไชยเดช เป็นศิษย์ของหลวงปู่ใหญ่ รุ่นเดียวกับท่านอภิชิโตภิกขุ (ชาญณรงค์ ศิริสมบัติ) ท่านสอบการปฏิบัติไม่ผ่าน ต่อมาขายที่แถวบางลำพูเสียสิ้น แล้วย้ายไปอยู่อเมริกา ยังไม่ทราบว่าจะมีชีวิตถึงปัจจุบันหรือไม่

 

 แต่เรื่องการอัญเชิญหลวงปู่ใหญ่มาปลุก เสกนี้เคยทำโดยพระอาจารย์ชาญณรงค์ (อภิชิโตภิกขุ) ที่วัดรัชดาธิษฐาน (วัดเงิน) อยู่ตลิ่งชัน เมื่อปี พ.ศ.๒๕๓๓ ครั้งหนึ่ง พระรุ่นนั้นเรียกว่ารุ่นไฟดับคือพอหลวงปู่มาถึงพิธีไฟฟ้าก็ดับทั้งวัด พอเสร็จพิธีไฟก็สว่างขึ้น เมื่อหลวงปู่ลากลับไป

 

 ต่อมาถึงปี ๒๕๓๗ พระอาจารย์ชาญณรงค์ได้จากไปแล้ว เจ้าอาวาสวัดกาญจนสิงห์ (วัดทอง) ซึ่งเป็นศิษย์ของท่านอภิชิโตภิกขุ ได้ขออนุญาตท่านไว้ก่อนท่านจะจากไป จึงได้สร้างเหรียญเบญจพิทักษ์ขึ้น เพื่อนำทุนทรัพย์มาสร้างพระพุทธกาญจโนภาส ในวัดทอง โดยทำพิธีพุทธาภิเษกที่รอยพระบาทวัดประสาท ซึ่งอยู่ใกล้ ๆ กัน (วัดนี้หลวงปู่พลอยซึ่งเป็นศิษย์ของหลวงปู่ใหญ่ ได้สร้างพระสังกัจจายน์ให้เป็นตัวแทนของหลวงปู่ใหญ่ไว้สมัยหลวงปู่พลอยยังมี ชีวิต หรือสมัยที่ท่านอภิชิโตยังเป็นสามเณร) พิธีกรรมไม่ได้ทำใหญ่โต ขึ้นขันครู มีหมากพลูและเหรียญ ๑ บาท หย่อนลงในหลุมที่รอยพระบาท นำพระทั้งหมดวางที่รอยพระบาท โยงสายสิญจน์จากรูปหล่อหลวงปู่ดำในมณฑปมายังเหรียญเหล่านั้น มีพระ ๙ รูปมาสวดชยันโต แล้วกล่าวคาถาอัญเชิญหลวงปู่ดำ พร้อมทั้งศิษย์ผู้เก่งกล้าในดง และท่านอภิชิตโต มาทำพิธีปลุกเสกให้ เมื่อถึงเวลาฤกษ์ เสียงระฆังวัดก็ดังขึ้นเองโดยไม่มีคนตี

 พระเหรียญของวัดทององค์นี้ชื่อเบญจพิทักษ์มี พลังสุดจะบรรยาย ไม่ได้แตกต่างจากพระสมเด็จวังหน้าเลย เมื่อจับพลังดูจะมีพลังซ่อนเร้นอีกชนิดหนึ่งซึ่งเป็นพลังของหลวงปู่ใหญ่ ซึ่งรวดเร็วและละเอียดมาก ต้องตั้งใจทำจิตให้นิ่งจริง ๆ จึงจะพบพลังนี้ เพราะเกิดขึ้นเป็นลำแสงแล้วหายวับขึ้นข้างบน ส่วนพลังของท่านอภิชิโตก็คล้ายกับพลังของหลวงปู่โต คือคลุมหมด ๕ ประการ แต่โดดเด่นด้านแคล้วคลาดเป็นอันดับหนึ่ง

 หญิงสาวซึ่งเป็นเจ้าของพระ ครั้งหนึ่งอยู่ที่นครปฐม ที่ดินที่พ่อแม่เธอครอบครองอยู่ถูกเจ้าพ่อผู้มีอิทธิพลอยากได้ จึงขอซื้อในราคาถูก แต่พ่อไม่ยอมขายให้ เขาก็กลั่นแกล้งต่าง ๆ นานา ในที่สุดก็ส่งมือปืนตำรวจมาด้อม ๆ มอง ๆ เดินไปเดินมาอยู่หน้าบ้าน ขณะนั้นเธอกำลังเก็บขยะใบไม้จะเผา กำลังก้ม ๆ เงย ๆ ทันใดก็ได้ยินเสียงวืดผ่านศรีษะขณะกำลังก้มลงพอดี ตำรวจที่เดินอยู่ก็รีบเดินหนีไป เขาใช้ปืนอัดลมยิงเธอหมายเอาศีรษะเป็นเป้า เมื่อพลาดจึงรีบทำไม่รู้ไม่ชี้เดินหนีไป แต่ไม่ต้องหาพระชุดนี้หรอกครับ ท่านทำขึ้นไม่กี่องค์เท่านั้น

 

 

การสร้างพระสมเด็จ ๒๔๑๑

 

วันที่ ๑ ตุลาคม ๒๔๑๑ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคต พระบรมวงศานุวงศ์ชั้นผู้ใหญ่ฝ่ายบรรพชิต มีกรมหมื่นบวรรังษีสุริยพันธ์ (กรมพระปวเรศน์วริยาลงกรณ์ในกาลต่อมา) ฝ่ายฆราวาสมีกรมพระเทเวศร์วัชรินทร์ เป็นประธน และขุนนางระดับสูงมีเจ้าพระยามหาศรีสุริยวงศ์ เป็นประธาน ได้จัดประชุมกันในพระราชวังสวนดุสิต ในพระบรมมหาราชวัง ได้ตกลงยกเจ้าฟ้าจุลาลงกรณ์ กรมขุนพิชิตประชานารถ ซึ่งมีพระชนมายุ ๑๕ พรรษาขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์ ถวายพระนามว่าพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและจะจัดพิธีบรมราชาภิเษกขึ้นในวันที่ ๑๑ พฤศจิกายน ๒๔๑๑

โดยยกเจ้าพระยามหาศรีสุริยวงศ์เป็นผู้สำเร็จราชการไปจนกว่าพระมหากษัตริย์จะมีพระชนมายุครบ ๒๐ พรรษา

 

ขณะเดียวกันก็เลือกผู้ที่จะเป็นเจ้ากรมวังหน้า ที่ประชุมตกลงยกพระองค์เจ้ายอดยิ่งยศ กรมหมื่นบวรวิไชยชาญ (พระโอรสในสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว พระเจ้าแผ่นดินองค์ที่ ๒ ของรัชกาลที่ ๔) ขึ้นเป็นกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญสถานมงคล ตั้งแต่วันนั้น

 

 ในงานนี้ เจ้าพระยาภาณุวงษ์มหาโกษาธิบดี เจ้ากรมท่า ว่าที่การคลังกับการต่างประเทศ ซึ่งเป็นน้องชายของเจ้าพระยามหาศรีสุริยวงศ์ ได้ขอพระบรมราชานุญาติสร้างพระพิมพ์ขึ้นจำนวน ๘๔,๐๐๐ องค์ โดยใช้พิมพ์สมเด็จวัดระฆัง ของสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต) เป็นแม่แบบ เพื่อเป็นศิริมหามงคลเนื่องในการเสด็จเถลิงถวัลย์ครองราชสมบัติ รัชกาลที่ ๕ เพื่อแจกจ่ายแก่เจ้านายและประชาชน ที่เหลือจะได้บรรจุลงกรุในพระเจดีย์วัดพระแก้วมรกต

การสร้างพระพิมพ์ครั้งนี้ ได้นำพิมพ์ของวัดระฆังมาส่วนหนึ่ง และทำเพิ่มขึ้นอีกมากมายเพื่อเร่งให้ได้พระ ๘๔,๐๐๐ องค์ ทันวันงาน พวกช่างวังหน้า วังหลัง วังหลวง อันมีหลวงวิจารณ์เจียรนัย และหลวงนฤมลวิจิตร เป็นหัวหน้า จึงช่วยกันทำแม่พิมพ์พระขึ้นมากมาย ซึ่งผู้เขียนยังหาข้อสรุปไม่ได้ว่ามีกี่พิมพ์ เพราะหาได้ไม่ครบ พิมพ์พระเหล่านี้ส่วนมากคล้ายพิมพ์ทรงนิยมของวัดระฆัง เช่นพิมพ์พระประธาน พิมพ์เกศบัวตูม พิมพ์เศียรบาตร พิมพ์สังฆาฏิ พิมพ์ทรงเจดีย์ พิมพ์อกร่องหูยาน พิมพ์โบราณเช่น พระรอดลำพูน พระลีลาเม็ดขนุน พระซุ้มกอ พระนางพญา พระผงสุพรรณ พระปิดตา พระสังกัจจายน์ เป็นต้น

ผงวิเศษนั้นได้จากหลวงปู่โต ปูนนั้นใช้ปูนกังไสจากประเทศจีน ซึ่งเจ้าพระยาภาณุวงศ์มหาโกษาธิบดี และกรมหมื่นวิไชยชาญเคยไปประเทศจีนแล้วนำมาพร้อมกับสีต่าง ๆ เพื่อสร้างเครื่องกังไสลายคราม โดยพระองค์สร้างเตาสังคโลกขึ้นในวังหน้า ดังนั้น การสร้างพระคราวนี้จึงมีการคิดใหม่ทำใหม่ นอกจากมีพิมพ์ใหม่เกิดขึ้นมากมายแล้ว ได้ทำเป็นพระหลากสี ซึ่งเรียกกันเดี๋ยวนี้ว่า”พระเบญจรงค์บ้าง พระปัญจศิริบ้าง พระสายรุ้งบ้าง

ส่วนผสมอื่น ๆ ก็คงใช้แบบที่หลวงปู่โตท่านเคยสร้างพระสมเด็จ แต่มีวิธีทำที่ดีกว่าคือแทนที่จะใส่ครกตำ กลับใช้เครื่องรางบดยาสมุนไพรที่เป็นร่องแล้วใช้ลูกกลิ้งจานเหล็ก โยกกลับไปกลับมา จึงได้ผงที่ละเอียดมาก จากนั้นจึงนำมาผสมน้ำ และผสมสีลงไป ช่างแต่ละคนก็ผสมสีของตนเอง ดังนั้นพระแต่ละองค์จึงมีสีที่แตกต่าง ก่อนจะอัดมวลสารต่าง ๆ ลงไปก็หยิบผงตะไบทองที่เจ้าของร้านทองแถวสำเพ็งนำมาถวาย โปรยลงไปในแม่พิมพ์เล็กน้อย อัดเสร็จก็หยิบผงตะไบทองโรยทับหลังอีกนิดก็อัดอีกที จึงแกะพระจากพิมพ์วางเรียงไว้ เสร็จแล้วก็นำไปตากแดด ถ้าแดดดี พระแห้งเร็ว ก็จะเกิดรอยแตกลายงาขึ้น มากบ้างน้อยบ้าง ถ้าพระผึ่งไว้ในร่มจนแห้ง การแตกลายงาก็ไม่ปรากฏ องค์พระจะดูสวยงาม พระบางองค์ไม่มีผงตะไบทองก็เพราะผงตะไบมีจำนวนจำกัดไม่ครบจำนวนช่าง

พระส่วนมากหลังเรียบ แต่บางองค์ก็มีประทับตราหลังคือตราครุฑบ้าง ธรรมจักรบ้าง ตราธงชาติ ตราเสมา ดอกบัว พระเกี้ยว จปร.เป็นต้น

พระอีกส่วนหนึ่งไม่ได้ผสมหลายสี ทำแบบพระวัดระฆัง แต่มีสีขาว สีเหลือง สีเขียว สีดำ สีแดง สีฟ้าอ่อน เป็นชุด ๆ ไป พระสีเบญจรงค์มีจำนวนมากที่สุด แต่ละองค์ก็มีสีที่แตกต่างกัน ถ้าช่างพิมพ์พระเป็นคนเดียวกัน ก็ได้พระออกมาสีใกล้เคียงกัน แต่ไม่เหมือนกันสักองค์ แต่ละองค์มีความสวยงามที่แตกต่างกัน เมื่อนำมานั่งส่องนั่งดูก็เพลิดเพลินเจริญใจมิใช่น้อย สามารถสร้างจินตนาการได้หลากหลาย คุณตาประถม อาจสาคร ได้บรรยายภาพพระแต่ละองค์ของท่านไว้เข้าที แต่ผมไม่ได้จำ และไม่มีตำราพระสมเด็จปัญจสิริของท่านในมือ

ในงานพระราชพิธีบรมราชาภิเษกวันที่ ๑๑ พฤศจิกายน ๒๔๑๑ นั้น พระคณาจารย์ที่มีชื่อเสียงได้ถูกนิมนต์มาร่วมพิธีที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม หลวงพ่อเงิน วัดบางคลาน ก็ได้มาร่วมในงานครั้งนี้ด้วย

ในพิธีมหาพุทธาภิเษกพระสมเด็จครั้งนั้น กรมพระยาปวเรศย์วริยาลงกรณ์(พระยศสมัยหลัง) ได้เป็นประธานฝ่ายสงฆ์ สวดชยันโตและเบิกพระเนตร องค์ปลุกเสกมีสมเด็จพระพุฒาจารย์โต หลวงพ่อเงิน บางคลาน หลวงปู่คำ วัดอัมรินทร์ หลวงปู่จาด วัดภาณุรังสี ฯ ลฯ จะมีใครบ้างผู้เขียนไม่ทราบทั้งหมด งานมหาพุทธาภิเษกพระสมเด็จทำที่วัดบวรสถานสุทธาวาส มีกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญเป็นประธาน ทำพิธียิ่งใหญ่เป็นพิธีหลวง ดังนั้นพระชุดนี้จึงเป็นพระหลวง ทำพิธีถูกต้องทุกอย่าง พระคณาจารย์สุดยอดของประเทศในสมัยนั้นมาร่วมปลุกเสก จึงทำให้พระชุดนี้มีพลังอิทธิคุณล้ำเลิศ จะหาพระชุดไหนเสมอมิได้

เมื่อเสร็จแล้วก็แจกจ่ายแก่พระบรมวงศานุวงศ์ชั้นผู้ใหญ่ ส่วนประชาชนทั่วไปจะได้รับหรือไม่มิปรากฏหลักฐาน เพราะผู้ที่ครอบครองพระชุดนี้ได้ปรากฏในสมัยต่อมามักเป็นเจ้านายระดับสูง ต่อมาทางลูกหลานของท่านก็นำมามอบให้ผู้ที่ตนรู้จักและนับถือ ซึ่งเล็ดลอดออกมาไม่มากนัก จึงหาคนรู้จักพระชุดนี้ได้น้อย เมื่อปรากฏขึ้นก็กลายเป็นพระเหนือตาเซียน คือเซียนไม่เคยพบเห็นมาก่อนจึงปฏิเสธว่าเป็นพระนอกพิมพ์ พระทำขึ้นทีหลัง

พระที่เหลือจากการแจกจ่ายวันนั้นได้นำบรรจุในกรุเจดีย์ทอง ระเบียงวัดพระศรีรัตนศาสดาราม ซึ่งผู้เขียนสันนิษฐานว่าน่าจะบรรจุช่วงบูรณะวัดพระแก้ว และพระบรมมหาราชวังเมื่อ พ.ศ.๒๔๒๓-๒๔ เพื่อฉลองพระนครครบ ๑๐๐ ปี ใน พ.ศ.๒๔๒๕ การบูรณะคราวนั้นได้มีการชะลอโยกย้ายพระเจดีย์ด้วย จึงน่าจะมีการบรรจุลงกรุคราวนั้น ก่อนหน้านั้นจะเก็บพระไว้ที่ไหนมิได้ระบุไว้ในเกร็ดประวัติศาสตร์ พระอีกส่วนหนึ่งเก็บไว้บนเพดานโบสถ์วัดบวรสุทธาวาส (พิพิธพัณฑสถานปัจจุบัน) และใต้ฐานพระ ซึ่งกรุนี้แตกเมื่อ พ.ศ.๒๕๒๓-๒๕๒๔ เช่นกัน แต่มีพระออกมาไม่มากนัก

กรุพระสมเด็จวัดพระแก้วแตก

พ.ศ.๒๕๒๓ ก่อนครบรอบ ๒๐๐ ปีรัตนโกสินทร์ พระเจ้าอยู่หัวทรงมีพระบรมราชโองการแต่งตั้งให้สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ทรงเป็นประธานในการบูรณะพระบรมมหาราชวัง และวัดพระศรีรัตนศาสดาราม และพิพิธภัณฑ์ เพื่อจัดฉลองให้ยิ่งใหญ่ ปี ๒๕๒๕ จึงระดมช่างสิบหมู่จากจังหวัดนครศรีอยุธยา อ่างทอง สุพรรณ กาญจนบุรี ราชบุรี และเพชรบุรี มาทำการรื้อและบูรณะสิ่งก่อสร้างที่ทรุดโทรมให้สวยงามเหมือนเดิม

การจะบูรณะก็ต้องมีการรื้อถอนบางส่วนที่เสียทรวดทรง ซึ่งเจดีย์สร้างมานานอาจจะเอนเอียงไป ก็ต้องปรับให้ตรง ก็ต้องรื้อเกือบทั้งหมด แล้วทำให้เหมือนเดิม เมื่อรื้อเจดีย์ทอง ก็พบเป็นโพรงลงไป ข้างในโพรงนั้นเต็มไปด้วยพระเครื่องมากมาย พวกนายช่างและคนงานจึงแอบหยิบใส่ย่ามบ้าง ปิ่นโตบ้าง นำออกมา จนข่าวเรื่องพบกรุพระในเจดีย์ทองรั่วไปถึงหูเจ้าหน้าที่ผู้ควบคุมการก่อสร้าง จึงนำเรื่องทูลเกล้าแจ้งให้สมเด็จพระเทพทรงทราบ พระองค์จึงกำชับให้กวดขันนายช่างและคนงานทุกคนเวลาเลิกงาน อย่าให้นำพระออกไป

นายช่างและคนงานจึงหาวิธีใหม่ คือเอาพระใส่ถุงเศษอิฐหินปูนทรายซึ่งเป็นขยะที่ต้องทิ้ง เอาไปกอง ๆ ไว้ตามปกติที่เคยทำ แล้วลักลอบนำออก คราวนี้สามารถนำออกได้คราวละมาก ๆ

คนงานส่วนมากเป็นคนอีสาน ฐานะยากจน เมื่อพบของดีก็อยากเปลี่ยนเป็นเงินทอง จึงนำไปเร่ขายแถวตลาดพระท่าพระจันทร์บ้าง ตลาดพระวัดราชนัดดาบ้าง เจ้าของแผงพระบางร้านก็รับซื้อไว้มากบ้างน้อยบ้าง เพราะราคาหลักสิบ ร้านไหนมีทุนเยอะก็อาจซื้อเหมาเก็บไว้หมด เพราะวาดฝันไว้ว่าถ้าพระชุดนี้ดังแล้วรวยระเบิดแน่ ๆ บางทีไปเจอคนนอกที่ไปเที่ยวเตร่แถวนั้น เขาพบเข้าและมีเงินติดตัวมากก็อาจซื้อเหมาไว้หมด

เหตุการณ์เช่นนี้จะดำเนินไปกี่วันไม่ปรากฏ เมื่อความทราบถึงสมเด็จพระเทพ ฯ ท่านก็สั่งให้เจ้าหน้าที่ไปตรวจตามแผงพระต่าง ๆ แล้วยึดคืนกลับมาให้หมด เพื่อบรรจุลงเจดีย์เหมือนเดิม ร้านไหนเก็บซ่อนทัน พ้นหูพ้นตาก็รอดไป ร้านที่ไม่ได้ซุกซ่อนไว้ แถมยังเอามาวางจำหน่ายก็ถูกยึดคืนจนหมด

ตั้งแต่นั้นมา พระกรุวัดพระแก้วจึงเป็นพระต้องห้าม ใครมีครอบครองก็ไม่กระโตกกระตากให้ใครรู้ แม้ศูนย์พระเครื่องพันทิพย์พลาซ่ายังต้องใส่ตู้เซฟซ่อนไว้ เพาะกลัวถูกยึดคืน พระเครื่องชุดนี้จึงลับ ๆ ล่อ ๆ ไม่สามารถปรากฏองค์ให้โด่งดังได้ ประจวบกับบรรดาเซียนพระต่าง ๆ พากันกดไว้ ใครนำมาพูดนำมาเสนอถามก็บอกว่าเป็นของปลอม ของทำเทียม คนจึงหมดความสนใจกันไป

ต่อมา เมื่อเรื่องซาลงแล้ว คนที่รู้เรื่องราวก็แอบไปกระซิบถามเจ้าของแผงพระต่าง ๆ ก็สามารถทยอยซื้อเก็บไว้มากบ้างน้อยบ้าง ตามกำลังทรัพย์ของตน บางคนใช้เวลาเก็บอยู่หลายปี ได้พระสมเด็จกรุวัดพระแก้วหลายร้อยองค์ ซึ่งมีแบบพิมพ์ต่าง ๆ แต่พิมพ์พิเศษซึ่งมีอักษรจารึกหลังนั้นมีไม่มาก

พระสมเด็จวัดพระแก้วมี 2 กรุ

จากการสืบสาวค้นหาเรื่องราวทราบว่า พระสมเด็จที่ออกมาจากวัดพระแก้วนั้น มี 2 แห่งด้วยกัน คือจากกรุเจดีย์ทอง พระกรุนี้สร้าง ๒๔๑๑ แล้วบรรจุในเจดีย์ทองทั้งหมด ช่วงบูรณะเพื่อฉลอง ๑๐๐ ปี และมีความเป็นไปได้ที่เจ้านายบางองค์ที่มีสมเด็จวัดระฆังจำวนมากพอ อาจใส่ลงไปในกรุนี้ด้วย เมื่อผมท่องเที่ยวอยู่ตามภาคอีสานจึงพบพระสมเด็จพิมพ์วัดระฆังที่หลวงปู่โตปลุกเสกอยู่ประปราย สันนิษฐานว่าน่าจะมาจากคนงานอีสานซึ่งได้มาจากวัดพระแก้ว ต่อมานำออกมาขายให้ศูนย์พระเครื่องในราคาถูก ๆ ถ้าใครตาถึงก็สามารถแสวงหาได้ตามแผงพระทางอีสาน

พระสมเด็จอีกส่วนหนึ่งมาจากหลังคาโบสถ์พระแก้วมรกต พระชุดนี้สร้างเป็นศิริมหามงคลฉลองครบรอบ ๑๐๐ ปี พ.ศ. ๒๔๒๕ เป็นพิธีใหญ่โตในวัดพระศรีรัตนศาสดาราม พระที่มาปลุกเสกล้วนเยี่ยมวิทยาคมทั้งสิ้น เพียงแต่หลวงปู่โตได้จากไปตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๑๕ จึงไม่มีส่วนร่วม พระชุดนี้ไม่สามารถลงกรุเจดีย์ได้ เพาะปิดไปก่อนแล้ว จึงบรรจุลงในหีบไม้อย่างดี นำขึ้นไปวางเรียงรายบนเพดานโบสถ์พระแก้วมรกตทั้งสิ้น

พอมาถึง พ.ศ. ๒๔๕๑-๕๒ (ร.ศ.๑๒๗) ก็มีการสร้างพระอีกชุดหนึ่ง นอกจากใช้แม่พิมพ์เดิมแล้วยังมีการแกะพิมพ์ใหม่เพิ่มขึ้นอีกหลายพิมพ์ จัดพิธีมหาพุทธาภิเษกยิ่งใหญ่ในวัดพระศรีรัตนศาสดารามเช่นกัน เพื่อเฉลิมฉลองงานพระบรมรูปทรงม้า เมื่อแจกจ่ายแก่ประชาชน ที่เหลือก็นำใส่หีบอย่างดี ขึ้นไปวางเรียงกันบนเพดานโบสถ์พระแก้วมรกต รวมกับพระชุด ๒๔๒๕

ดังนั้นพระบนเพดานโบสถ์จะมีจำนวนกี่แสนองค์ก็ไม่ทราบได้ พระชุดนี้ได้ทะลักออกมาเป็นจำนวนมาก จะกี่หมื่นองค์ก็ไม่ทราบได้ เพราะใช้รถทหารขนออกมาทีเดียว หลังจากกรุเจดีย์ทองไม่นานนัก ตามลำดับของการรื้อสิ่งก่อสร้างเพื่อบูรณะนั่นเอง แต่ผู้นำออกมาไม่ใช่พวกช่างและคนงาน เพราะเป็นช่วงที่ถูกกวดขันมากที่สุด

ดังนั้น พระที่หลวงปู่โตปลุกเสกจึงมาจากกรุเจดีย์ทอง ซึ่งมีจำนวนไม่มากนัก เพราะถูกเจ้าหน้าที่ตามยึดกลับคืนสู่กรุตามเดิม เล็ดลอดหูตาตามร้านค้าพระเครื่องต่าง ๆ นั้นมีจำนวนไม่น่าเกินพันองค์ และกระจัดกระจายไปสู่คนหลายคนที่ตามเก็บภายหลัง

ต่อมา เมื่อมีคนเสาะแสวงหา คนทำพระปลอมซึ่งคลุกคลีกับร้านค้าต่าง ๆ อยู่แล้ว จึงนำแม่แบบไปทำขึ้นมาใหม่ และคิดค้นสร้างพิมพ์ขึ้นใหม่ก็มี จึง เกิดพระอีกชุดหนึ่งที่เป็นพระสี มีผงโรยทอง พิมพ์องค์ทรงชัดสวยงาม ถ้าคนไม่เคยศึกษาพระเก่าแก่มาก่อนก็ต้องเชื่อว่าของจริง

เดี๋ยวนี้พระชุดนี้กระจายไปทั่วประเทศที่มีแผงพระ เมื่อผมเขียนเรื่องลงนิตยสาร พระวังหน้าเริ่มเป็นที่รู้จัก ของปลอมที่เขาทำไว้ขายไม่ออกจึงถูกนำออกวางตลาดสวมรอยคราวนี้ จึงมีคนเข้าใจผิดซื้อไว้หลายองค์ ซึ่งก่อนหน้านี้ผมก็ดูไม่ออก ก็เกิดอาการตื่นเต้นมากเช่นกัน ต่อภายหลังได้นำพระชุดนี้ไปให้ผู้ชำนาญทางจิตดู พบว่ามีพลังแผ่วเบาจนแทบจับไม่ได้ เจ้าของคงนำเข้าพิธีวัดใดวัดหนึ่งที่มีการปลุกเสกพระเครื่อง และคนที่ดูของเก่าเป็นก็ฟันธงว่า เป็นพระที่ทำขึ้นราว ๒๐ ปีที่ผ่านมานี่เอง ทุกวันนี้ผมยังพบวางเป็นกอง ๆ ตามแผงพระต่างจังหวัด ใครอยากได้พระราคาถูกองค์ละร้อยสองร้อยก็สามารถไปเช่าซื้อได้ครับ

 

พระจริงหรือปลอมพิสูจน์ได้ด้วยการตรวจหาพลัง

แปลกแต่จริง พ่อค้าขายพระเครื่อง แต่ไม่เชื่อเรื่องการจับพลังอิทธิคุณในพระเครื่องว่ามีจริงหรือไม่ เขาว่าเป็นอุปาทาน แหกตา เล่นปาหี่ เขาเชื่อกล้องขยาย เชื่อพิมพ์ว่าถูกต้องตรงกันหรือไม่ เชื่อความเก่าแก่ แต่พลังอิทธิคุณเขาไม่เชื่อเลยว่าสามารถตรวจได้

ก็พระเครื่องจะขลัง ดีวิเศษ ก็ต้องเกิดจากพลังจิตของผู้ปลุกเสก เมื่อมีพลังจิตก็ต้องใช้พลังจิตตรวจดูจึงจะรู้แจ้ง แว่นขยายก็รู้เพียงถูกพิมพ์ผิดพิมพ์ เก่าหรือใหม่ แม้ผงวิเศษที่ผสมยังไม่สามารถเอาเป็นข้อกำหนดตายตัวได้ ถ้ามีใครใช้แม่แบบของหลวงปู่ ใช้ผงวิเศษของหลวงปู่ พิมพ์พระขึ้นมาในยุคเดียวกัน แต่ไม่ได้ให้หลวงปู่โตปลุกเสก พระนั้นจะมีอิทธิเดชอิทธิคุณหรือ ถ้าหากเอาไปให้หลวงปู่อาจารย์อื่นปลุกเสก อิทธิคุณก็จะเกิดอีกอย่างหนึ่ง

ยกตัวอย่างพระสมเด็จของยายขำ เขาเล่ากันว่ายายขำทำพระสมเด็จปลอมแล้วบรรจุกรุไว้ คนไหนรู้ว่ามาจากรุยายขำก็ไม่เลื่อมใสศรัทธา แต่ความจริงยายขำใช้แม่พิมพ์ของสมเด็จ และผงวิเศษของสมเด็จ เมื่อพิมพ์พระแล้วก็นำไปให้หลวงปู่องค์ใดองค์หนึ่งปลุกเสก แล้วนำออกจำหน่ายช่วงนั้น ซึ่งคนกำลังตื่นแสวงหาพระสมเด็จวัดระฆังเพื่อเอาไปอธิษฐานทำน้ำมนต์รักษาโรคห่า แต่พระสมเด็จที่เก็บไว้ในวิหารน้อยวัดระฆังหมด ยายขำจึงรีบทำขึ้นมาจำหน่าย ได้เงินมหาศาลอยู่ แต่พระสมเด็จของยายขำกลับเด่นด้านมหาอุจ ปืนยิงไม่ออก คนที่รู้ก็แสวงหาสมเด็จยายขำ แต่จะหาอย่างไร เอาอะไรเป็นข้อสังเกต เพราะพิมพ์ก็ของวัดระฆัง ผงวิเศษก็ของหลวงปู่ทำไว้ กล้องส่องจะให้คำตอบอย่างไร ถ้าไม่ใช้พลังจิตตรวจจับ

ยายขำเป็นแม่ครัวของวังหลัง ซึ่งสมัยนั้นอยู่ที่โรงพยาบาลศิริราชเดี๋ยวนี้ ท่านมีหน้าที่นำภัตตาหารมาถวายหลวงปู่ที่วัดระฆังทุกวัน ตามรับสั่งของเจ้ากรมวังหลัง เมื่อถวายแล้วก็ช่วยเขาพิมพ์พระ หรือโขลกตำผงพระ จึงสามารถรอบรู้ส่วนผสมทุกอย่างตลอดวิธีทำพระสมเด็จ และเมื่อเป็นต้นเครื่องของเจ้ากรม ไปวัดทุกวัน ก็ต้องสนิทสนมกับพระวัดระฆัง ตั้งแต่เจ้าอาวาสยันสามเณรน้อย ใคร ๆ ก็เคารพนับถือยายขำ เมื่อหลวงปู่จากไปแล้วไม่กี่ปี เกิดโรคห่า คนตายเป็นเบือ ไปจนถึงอยุธยา-ไชยนาท

วันหนึ่งมีคนแถวอยุธยาหรือชัยนาทก็จำได้ไม่ถนัด ป่วยเป็นอหิวาต์ จะตายมิตายแหล่ กลางคืนนั้นหลวงปู่โตไปเข้าฝัน บอกว่ามึงยังไม่ถึงที่ตาย ให้รีบไปวัดระฆัง ไปเอาพระสมเด็จที่กูเก็บไว้ในวิหารน้อย เอามาอธิษฐานทำน้ำมนต์กินก็จักหาย คนป่วยก็เล่าให้ญาติฟัง เขาจึงรีบพายเรือไปวัดระฆัง จะใช้เวลากี่วันก็ไม่ทราบ แต่ได้พระสมเด็จไปทำน้ำมนต์ให้คนป่วยกินจนหายป่วย เรื่องก็ดังเป็นพลุ จากหูหนึ่งถึงหูที่สองหูที่สิบที่ร้อย ชาวอยุธยา อุทัย ไชยนาท พากันนั่งเรือมุ่งหน้าสู่วัดระฆัง หยิบเอาพระสมเด็จติดไม้ติดมือคนละองค์สององค์ จนเกลี้ยง ถามเจ้าอาวาสก็หมด ไม่รู้จะเอาที่ไหนให้อีก วัน ๆ คนมาออกันอยู่ที่ท่าน้ำวัดระฆังราวกับคนตื่นผู้วิเศษบอกหวยสมัยปัจจุบันนี่แหละ

ยายขำทราบดังนั้นจึงไปขอแม่พิมพ์และผงวิเศษของหลวงปู่จากเจ้าอาวาส แล้วทำพระสมเด็จขึ้นมาแจก บอกว่านี่ก็เป็นสมเด็จของหลวงปู่เช่นกัน เพราะเอาผงวิเศษของหลวงปู่มาทำ และให้ครูบาอาจารย์ปลุกเสกแล้ว มีอิทธิคุณเหมือนสมเด็จที่หลวงปู่ทำ คนที่ผิดหวังจากพระของหลวงปู่โตก็ดีใจที่ยังได้สมเด็จยายขำติดมือกลับไป แต่ยายขำให้บูชาองค์ละเท่าไรไม่ทราบ เห็นมีเล่าว่ายายขำร่ำรวยขึ้นมาทันตาเห็น กลายเป็นเศรษฐินีคนหนึ่ง

เมื่อยายขำเสียชีวิต พระที่ยายขำทำเหลืออีกหลายร้อยองค์ ลูกหลานจึงทำเจดีย์องค์เล็กตั้งริมฝั่งกำแพงติดแม่น้ำเจ้าพระยา เพื่อบรรจุอัฐิของยาย แล้วนำพระที่ยายสร้างบรรจุไว้ เวลาผ่านไปเกือบร้อยปี น้ำเซาะตลิ่งจนเจดีย์เอียง จึงพบพระในเจดีย์มากมาย คนจึงแตกตื่นพระกรุยายขำ แต่เจ้าอาวาสบอกว่า “เอาไปทำไมพระของยายขำ ไม่ใช่ของหลวงปู่โต” แต่คนที่แสวงหาก็มีมาก เพราะพระยายขำสุดยอดมหาอุด ทดลองกันได้ให้เห็นกับตา

ถ้าเจอแบบพระสมเด็จยายขำก็ถือว่าโชคดี แต่ถ้าเป็นพระที่ทำยุคเดียวกัน นำวัตถุที่คล้าย ๆ กันมาป่นผงผสมปูนเปลือกหอย ปูนขาว เศษอิฐเก่า ๆ ผสมน้ำมันตั้งอิ้ว แล้วกดพิมพ์ออกมาแจกจ่ายจำหน่าย โดยมิได้ปลุกเสก คนถือแว่นสิบแรง ยี่สิบแรงสามสิบแรง จะมิดูเป็นสมเด็จวัดระฆังไปหมดหรือ

ติ๊ต่างว่า คนเก่งทางดูพิมพ์พระเนื้อพระ ไปพบพระสมเด็จที่ท่านสร้างกับมือ ซึ่งท่านสร้างไว้ถึงร้อยหกสิบสามพิมพ์ หลายสิบพิมพ์(หรือเป็นร้อยพิมพ์)พวกเราไม่เคยพบเห็น แต่เกิดไปพบเข้า จะรู้หรือว่าเป็นพระที่สมเด็จสร้างขึ้นมา เมื่อไม่เหมือนที่ตนเห็นก็จะตัดสินว่า “ผิดพิมพ์ ของปลอมแต่โบราณ” หรือคนมีฝีมือทำขึ้น

แว่นขยายตัดสินพระไม่ได้หรอกครับ ตานอกตัดสินความศักดิ์สิทธิ์ของพระไม่ได้ ต้องใช้ตาใน ถ้าคนตาบอดมีญาณสัมผัสพิเศษ แม้ไม่เห็นลักษณะของพระก็สามารถบอกได้ว่าลักษณะพลังที่สัมผัสได้นั้นเป็นอย่างไร คนส่องพระสมเด็จตระกูลวัดระฆัง วัดอินทร์ วัดใหม่ วัดไชโย เมื่อมาเจอพระสมเด็จพิมพ์วังหน้า ดูความเก่าความแก่ก็เท่ากัน แต่เอ๊ะ ทำไมเนื้อผงพุทธคุณต่าง ๆ มองไม่ค่อยพบ เอ๊ะ ทำไมพิมพ์เป็นอย่างนี้ เอ๊ะ ทำไมเนื้อพระเป็นอย่างนี้ ดูอายุใช่นะ แต่เนื้อไม่ใช่ ส่วนผสมไม่ใช่ เป็นพระผิดพิมพ์ คงมีอาจารย์องค์ใดองค์หนึ่งทำขึ้นมาในสมัยเดียวกัน เห็นมั้ย เขาบอกไม่ได้ว่าหลวงปู่โตปลุกเสก หรือใครปลุกเสก หรือยังไม่ได้ปลุกเสก

พระเครื่องมิใช่วัตถุโบราณ คนเราแสวงหาพระเครื่องเพื่อคุ้มครองตนเอง มิได้แสวงหาความเก่าแก่ของพระเครื่อง แต่แสวงหาอิทธิคุณของพระเครื่อง ดังนั้นอย่าใส่ใจกับกล้องขยายให้มากนัก ให้ใช้พอเป็นแนวทางเท่านั้น

มีใครทราบบ้างไหมว่า ในงานประกวดพระที่ยิ่งใหญ่แห่งหนึ่ง พระสมเด็จที่ได้รับรางวัลที่ ๑ เป็นพระฝีมือที่ เขาทำขึ้น เมื่อได้รับรางวัลแล้ว มหาเศรษฐีคนหนึ่งบูชาไปครอบครององค์ละไม่ต่ำกว่าสิบล้านบาท เป็นเรื่องตลกในวงการที่เจ้าของพระนำมาเปิดเผยในหมู่มวลมิตรชิดใกล้ จึงไม่ใช่เรื่องที่น่าแปลกที่เจ้าพ่อในวงการหลายคนมีพระดี ๆ ดัง ๆ บูชามาจากงานประกวดพระหรือจากเซียนพระระดับชาติ แต่แล้วก็ถึงจุดจบด้วยลูกปืน

หรือจะเป็นว่า เมื่อคนเราทำชั่วมาก ๆ แม้เทวดาที่ประดิษฐานในองค์พระก็เผ่นไปก่อนแล้ว คงเหลือแต่เศษอิฐหินปูนทรายให้เขาห้อยคออยู่

ความจริงแล้ว ถ้าคนถึงศีลถึงธรรมจริง ๆ ไม่จำเป็นต้องหาวัตถุมงคลแขวนคอก็ได้ ทำบุญให้ทาน รักษาศีล ภาวนา คราใดให้รีบส่งบุญให้เทวดาที่รักษาตัวเองทุกวี่วัน เทวดาก็จะกลายเป็นผู้มีฤทธิ์อำนาจคุ้มครองท่านได้ แต่ถ้าจะหา ก็อย่าลืม พระสมเด็จวังหน้า กรุวัดพระศรีรัตนศาสดาราม สุดยอดพระเครื่องในแดนดินถิ่นสยาม.

 

ภาพตัวอย่างพระสมเด็จวังหน้า กรุเจดีย์ทอง

 พระสมเด็จวังหน้า  พิมพ์หน้าโหนกอกครุฑ  กรุเจเดีย์ทอง  ปูนสอแดง

 

 

 พระสมเด็จวังหน้า หลัง ร.๔  กรุเจดีย์ทอง  ยุคเริ่มต้นพระปัญจสิริ  มีเกสาหลวงปู่โตฝังอยู่ทุกองค์

 

 

 

 พระสมเด็จวังหน้า เขียวไข่การเวก ฐานสิงห์

 พระสมเด็จวังหน้า เขียวไข่การเวก

 

 

 พระสมเด็จวังหน้า  เขียวไข่กา  ฐานสิงห์

 พระสมเด็จวังหน้า  เขียวไข่กา

ชมภาพพระวังหน้าจำนวนมากโปรดคลิกที่ลิ๊งค์  https://picasaweb.google.com/106370667332771987848

หรืกคัดลอกลิ๊งค์แปะที่ URL

 




พระเครื่อง

พระสมเด็จวัดระฆัง ของแท้หาไม่ยากและไม่แพง article
พระสมเด็จปัญจสิริ 1 article
พระสมเด็จวัดพระแก้ว
พระหลวงปู่ใหญ่
พระรอดลำพูน หนึ่งในเบญจภาคีที่มีอายุมากที่สุด
พระซุ้มกอกำแพงเพชร มีแล้วไม่จน
พระลีลาเม็ดขนุน มหาเสน่ห์เมืองกำแพงเพชร
พระผงสุพรรณ หาไม่ยากอย่างที่คิด
พระนางพญาพิษณุโลก มหาเสน่ห์เมืองพิษณุโลก



ก่อนหน้า1ถัดไป

ความคิดเห็นที่ 1 (100096)

เรียน คุณนิติพัฒน์

      รูปที่ส่งมาให้ดูเป็นสมเด็จวัดพระแก้วครับ ส่วนรูปสุดท้ายเป็นสมเด็จวัดระฆังพิมพ์พิเศษ ปิดทองล่องชาด สวยงามมากครับ องค์นี้ดีเยี่ยมเลย พระพิมพ์ปิดทองล่องชาดมักจะสร้างถวายเจ้านายสมัยนั้นกันครับ ยินดีด้วยนะครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น คงภัค วันที่ตอบ 2010-12-09 14:30:02


ความคิดเห็นที่ 2 (100244)

ขออภัยครับ  ผมไม่สามารถโพสภาพตรงนี้ได้  โปรดเข้าชมที่เว็บบอร์ดทั่วไปนะครับ 

ผู้แสดงความคิดเห็น สันยาสี วันที่ตอบ 2010-12-20 08:32:59


ความคิดเห็นที่ 3 (101169)

เรียนท่านผู้อ่านผู้ชมที่เคารพ   ขอเชิญเข้าชมภาพพระสมเด็จวัดพระแก้วตามลิ้งค์ดังต่อไปนี้

https://picasaweb.google.com/sanyasi95

สันยาสี

ผู้แสดงความคิดเห็น สันยาสี วันที่ตอบ 2011-02-12 12:24:16


ความคิดเห็นที่ 4 (102002)

แผ่นซีดีไม่ได้แจกแล้วครับทุกท่าน  จะมีลิ้งค์ภาพพระให้ดูกัน

https://picasaweb.google.com/sanyasi95

ผู้แสดงความคิดเห็น ต้น วันที่ตอบ 2011-03-31 21:57:50


ความคิดเห็นที่ 5 (102934)

 อยากให้ลงรูปภาพเยอะๆครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น maha12 (cashseo1-at-gmail-dot-com)วันที่ตอบ 2011-06-26 14:27:52


ความคิดเห็นที่ 6 (104144)

 

ผมได้ดูรูปแล้วชอบมากผมมีรูปหล่อลอยองค์สมเด็จโตเนื้อผงไม่รู้ใช่หรือเปล่า

ผู้แสดงความคิดเห็น ติ๊กระยอง วันที่ตอบ 2011-10-02 16:15:13


ความคิดเห็นที่ 7 (104455)

ขอบคุณครับ สำหรับข้อมูล

ผมคนหนึ่งครับที่ศรัทธาสมเด็จโต ไม่คิดว่าจะมีพระเครื่องที่สมเด็จโตท่านได้ปลุกเสกไว้แล้วยังหลงเหลืออยู่ สนใจพระสมเด็จกรุเจดีย์ทองมากครับ พอจะมีให้เช่าไว้บูชาติดตัวเหลือสักองค์ไหมครับ

 

ผู้แสดงความคิดเห็น y.chaiyos (j_b_engineer-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2011-10-16 23:25:57


ความคิดเห็นที่ 8 (104621)

ผมสนใจสมเด็จพระธาตุพนมอ่ะครับ 2401 กับ 2411 อ.สันยาสีพอจะมีให้เช่าบูชาไหมครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น นายพาน ศิริชัย (sigma_pan-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2011-10-25 19:27:37


ความคิดเห็นที่ 9 (106400)

เข้ามาหาความรู้ครับ ศิษย์สมเด็จครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น awake (spo-1-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2012-03-24 21:45:37


ความคิดเห็นที่ 10 (106832)

สวัสดีครับ

น้องใหม่ครับ

เพิ่งเข้ามาอ่านเป็นครั้งแรก เพราะศรัทธาสมเด็จโตอยู่ครับ

อยากได้พระสมเด็จโตไว้บูชาซักองค์หน่ะครับ พอจะมีให้บูชามั้ยครับ

ขอบคุณครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น อมฤตะ (pealringkui-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2012-06-21 13:17:12


ความคิดเห็นที่ 11 (106833)

ตอบความเห็นที่ 14 

มองดูหน้านี้แหละ ด้านซ้ายมือ  จะมีภาพพระสมเด็จองค์ใหญ่   ถ้าคลิกองค์บนจะเข้าแกลอรี่วัดพระแก้ว    ถ้าคลิกองค์ล่างจะเข้าแกลอรี่พระสมเด็จวัดระฆัง   จะเอาองค์ไหน อัลบั้มไหนก็เลือกเอาเองครับ  ราคาองค์ละ 5,000 บาท ครับ

 

 

ผู้แสดงความคิดเห็น สันยาสี วันที่ตอบ 2012-06-21 18:54:29


ความคิดเห็นที่ 12 (109754)

ผมมีสมเด็จพายเรือครับ...ไม่ทราบว่าราคาประมาณเท่าไรครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น ช่วยตอบด้วยครับ (ball_2623-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2013-01-15 21:25:57


ความคิดเห็นที่ 13 (109777)

พระเครื่องไม่ใช่ทองคำ  จึงไม่มีราคาแน่นอน  ขึ้นอยู่กับความพอใจของคนซื้อและคนขาย 

ผู้แสดงความคิดเห็น สันยาสี วันที่ตอบ 2013-01-17 22:11:43


ความคิดเห็นที่ 14 (110183)

ชาวบางใหญ่ซึ่งมีความภาคภูมิใจมากที่เป็นแหล่ง ที่ขุนแผนเคลือบกรุวัดอัมพวัน พิมพ์ใหญ่ แตกกรุที่วัดอัมพวัน  คุณลักษณะของพระขุนแผนเคลือบ ใกล้เคียงกับ ขุนแผนเคลือบกรุวัดใหญ่ชัยมงคล , กรุทุ่งมะขามหย่อง

ผู้แสดงความคิดเห็น ไอทีแลนด์ บางใหญ่ วันที่ตอบ 2013-04-18 13:22:40


ความคิดเห็นที่ 15 (110214)

ผมมีพระสมเด็จโลหิตธาตุ วัดวังหน้า อยากทราบว่า พระพิมพ์นี้มีอยู่จริงเปล่าครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น โลหิตธาตุ (devil_kill_noob-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2013-04-22 18:32:47


ความคิดเห็นที่ 16 (111732)

 น่าแปลกที่มีการเสนอหลักฐานว่าพระสร้างจากหน่วยงานของรัฐ แต่กลับไม่มีการบันทึกจากทางกรมศิลปากรเลย  แม่แต่เอกสารการบูรณะเจดีย์ทองในวัดพระแก้วของสำนักพระราชวังก็มิได้กล่าวถึงเลยแม้แต่น้อย  นายสุวิทย์

 

ผู้แสดงความคิดเห็น นายสุวิทย์ วันที่ตอบ 2014-01-01 13:21:00


ความคิดเห็นที่ 17 (152830)

 ท่านรู้ได้อย่างไรว่าสมเด็จโตท่านปลุกเสก

ผู้แสดงความคิดเห็น ิbandit วันที่ตอบ 2014-06-19 18:05:18


ความคิดเห็นที่ 18 (152831)

 ถ้าไม่รูู้ไม่ได้ศึกษา เอาแต่ประวัติมาจากคนอื่น หรือได้ยินได้ฟังมากจากคนนั้น มาจากคนนี้ และก็เล่ากันต่อๆ มา และก็บอกเขาเล่ามา หยุดเถอะ หยุดสร้างมโนให้คนอื่นเขาหลงผิด หลงเชื่อ หลงทาง บาปมาก

ผู้แสดงความคิดเห็น bandit (3dgps-dot-bandit-at-gmail-dot-com)วันที่ตอบ 2014-06-19 18:09:57



ก่อนหน้า1ถัดไป


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล
รหัสป้องกันสแปม *CAPTCHA Image





Copyright © 2010 All Rights Reserved.

*** Disclaimer : ผลของการใช้ยาขึ้นอยู่กับสภาพร่างกายของแต่ละบุคคล ***

www.sanyasi.org   เริ่มใช้งานเมื่อ  กรกฎาคม  2550
อภิญญา สันยาสี  เว็บมาสเตอร์
E-Mail.   sanyasi95@gmail.com
โทรศัพท์ 088-1063547